ابوالحسن احمد ابن مدبر

(وف 270 ق)، كاتب و شاعر. در روزگار خلافت واثق عباسى سرپرست دیوان سپاه و از دولتمردان بود. در سالهاى نخست خلافت متوكل سرپرستى هفت دیوان را داشت. متوكل اشعار او را مى‏پسندید و آنها را ارج مى‏نهاد. نفوذ ابن‏مدبر در دربار باعث بدگمانى وزیر خلیفه عبیداللَّه بن خاقان شد و گویا ابن‏مدبر و برادرش به زندان افتادند. اما پس از چندى كارگزار خراج دمشق و اردن شد و به دمشق رهسپار شد. پس از آن وى كارگزار مصر شد و به علت مالیاتهاى تازه كه وضع كرده بود از منفورترین كارگزاران خراج شد. وى با ابن‏طولون كشمكشهایى پیدا كرد كه درگیرى آنها به سامرا نیز كشید و احمد بن طولون ابن‏مدبر را به زندان افكند و دارایى وى را مصادره كرد. برخى منابع گفته‏اند به اشاره ابن‏طولون در زندان كشته شد و برخى دیگر مى‏گویند در 258 ق آزاد شد و پیشكار دارایى شام و اردن و فلسطین شد و به دمشق رفت. ابن‏طولون كه دمشق را تسخیر كرد بار دیگر ابن‏مدبر را بازداشت نمود و به پرداخت 600 هزار درهم محكوم كرد. وى را به مصر بردند و در آنجا تا پایان عمر زندانى بود. وى هر كسى كه شعرش را مى‏پسندید صله مى‏داد و به هر كسى كه شعرش را نمى‏پذیرفت دستور مى‏داد 100 ركعت نماز بخواند. از آثارش: كتاب «المجالسه والمذاكره».

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.