اسد الله بروجردی

(وف 1271 ق)، عالم، فقیه و اصولى. مشهور به حجة الاسلام و معروف به مجتهد بروجردى. در زادگاهش پرورش یافت و در خدمت استادانى همچون میرزاى قمى، صاحب «قوانین» و سید محمد مجاهد، صاحب «مناهل»، تلمذ كرد. او مدعى برترى خویش بر تمامى علماى عصرش بود. در عهد وى بروجرد مركز تحصیل علوم شرعى و مجمع افاضل ایران شد، بطورى كه، شیخ انصارى در حوزه‏ى درس وى حاضر شد و چون خود به مقام ریاست و اعلمیت رسید در مجالس خویش از این استاد نقل قول مى‏كرد. در «تاریخ بروجرد» نام بیست و دو تن دیگر از علماى بزرگ شیعه، تحت عنوان شاگردان حجة الاسلام آمده است. وى در زادگاهش درگذشت و همان جا دفن شد. سه تن از فرزندان وى به نامهاى فخرالدین محمد و جمال‏الدین محمد و نورالدین محمد كه جد مادرى آنان میرزاى قمى بود، در زمره‏ى علماى دین و از مجتهدان بزرگ عصر خویش بودند و حجة الاسلام خود براى آنان اجازه‏ى اجتهادى مبسوط نوشت. از آثار وى حاشیه یا تعلیقه بر «قواعد الاحكام» علامه حلى است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.