محمدعلی چهاردهی

(1334 -1252 ق)، فقیه امامى. در چهارده از روستاهاى لاهیجان به دنیا آمد و مقدمات علوم را در زادگاهش فراگرفت. در قزوین به تكمیل تحصیلات پرداخت و پس از چندى به عتبات مهاجرت كرد، در نجف از مجلس سید حسین كوهكمرى بهره برد. وى از ملا على خلیلى تهرانى روایت مى‏كرد. شیخ آقابزرگ تهرانى از چهاردهى اجازه‏ى روایت داشت. وى از مشایخ آیت‏اللَّه شهاب‏الدین مرعشى نجفى بود. از جمله آثار وى: «الادعیه والاذكار»؛ «التذكرة الغرویه»، در نمازهاى مستحبى و ادعیه؛ ترجمه‏ى «صحیفه سجادیه»، به فارسى؛ «تعقیبات الصلوة»؛ ترجمه‏ى «نواقض الروافض»؛ حاشیه بر «خلاصة الحساب»؛ حاشیه بر «روضة البهیه»؛ حاشیه بر «ریاض المسائل» سید على طباطبائى؛ حاشیه بر «فرائد الاصول» شیخ انصارى؛ حاشیه بر «قوانین الاصول» میرزاى قمى؛ حاشیه بر «منهج المقال» میرزا محمدعلى استرآبادى؛ «ذریعة العباد»، در اصول و فروع و ادعیه؛ «الرسالة الغرویه فى جواب الطبریه»، در اصول دین؛ شرح «قصیده مطالع الانوار» كه منظومه‏اى است در مدح آل‏عبا؛ شرح «نهج‏البلاغه» به فارسى؛ شرح «قواعد الاحكام»؛ «زبدة العبادات» كه رساله‏ى عملیه او به فارسى است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.