ابراهیم خویی
(1247- شهادت 1325 ق)، عالم و فقیه امامى. مشهور به علامه خویى. وى از طایفه دنبلى بود كه در شهر خوى متولد شد و در همان جا ساكن بود. او در بیشتر علوم دینى اعلم از فقه، اصول و حدیث تبحر داشت و از شاگردان شیخ مرتضى انصارى و سید حسین كوهكمرى به شمار مىرفت، و از شیخ محمد حسین كاظمى و شیخ مهدى نجفى كاشف الغطاء روایت مىكرد. عمر وى به بخشش و داد و دهش و تحكیم اساس دین گذاشت. حاج میرزا ابراهیم در طى حوادث مشروطه در منزل خود در خوى شهید شد و جنازهاش مدتى بعد به نجف انتقال یافت. از آثار وى: حاشیه بر «فرائد الاصول» شیخ انصارى؛ «ملخص المقال فى تحقیق احوال الرجال»؛ «شرح چهل حدیث»؛ «الدره النجفیه»؛ شرح «نهجالبلاغه»؛ «الدعوات»؛ «رسالهاى در اصول».[1]
مرحوم اوردبادى رحمهاللَّه گوید العلامة الاكبر حاج میرزا ابراهیم خوئى شهید الانقلاب خوى سال 1325 قمرى از تلامیذ شیخ الطائفه حجة الحق شیخ انصارى و آیتاللَّه العظمى حاج سید حسین كوهكمریست.
از تألیفات او 1- حاشیه بر رسائل شیخ مخطوط كه نسخه آن در كتابخانه رضویه موجود است 2- شرح نهجالبلاغه 3- كتاب الاربعین حدیث 4- كتاب الرجال 5- كتاب فى الدعوات و این چهار كتاب مطبوع است.
مرحوم آیتاللَّه امینى در ص 342 شهداء الفضیلة گوید مرحوم حاج میرزا ابراهیم خوئى متولد 1247 قمرى از طراز اول راسخین در علم و منضلعین مشاركین در فنون فقه و اصول و كلام و حدیث و حكمت و عرفان و رجال بود و اما اخلاق: پس او قدوه ارباب اخلاق بوده و مردم باید به وى اقتدا و تبعیت بنمایند داراى جود و كرم و علو طبع و مناعت نفس و انفاق فى سبیلاللَّه مقامات و مواقفى بود كه تاریخ ناطق و تشكر بر آنها ابدیست چنانچه فوائد علمیش مدى الدهر باقى و سرمدیست او را ثروتى مهم بود و در محلى كه خدا راضى و دوست مىداشت صرف مىكرد.
كسى بر چشمه احسانش وارد نمىشد مگر آنكه سیراب برمىگشت واحدى به امیدى حضرتش را قصد نمىنمود الا آنكه روضه آرزویش با ابر جودش سبز و خرم مىگشت و از عایدات خود با كثرت آن صرف نمىكرد بر نفس خود مگر نصف عشر آن را و همین طور بذل و عطا مىكرد و اقامه عمود دین و تعظیم شعائر اللَّه مىنمود. تا اینكه در صبح ششم ماه شعبان 1325 در سن هفتاد و هشت سالگى در صحن خانه خود بضرب گلوله در راه دین با رشد و عقل و مجد و شرف طاهر از دنس به درجه شهادت فایض گشت و فقدا و طامه كبرى گشت كه چشمهها خون گریست و دلها از عظم خطب فادح و كرب شدید متفطر گردید سوگند با خداى كه آن مصیبتى بود كه خسارت بر اسلام وارد آورد كه به هیچ چیز جبران آن نمىشود و بر اساس دین ثلمهاى رسید كه سد و التیام نمىپذیرد.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
