اسماعیل ذبیحی یزدی
(وف 1160 ق)، شاعر، متخلص به ذبیحى یا ذبیح. وى معاصر با صاحب «تذکرهى نصرآبادى» بود و دانشمندى بزرگ که علاوه بر علوم متداول در بعضى از علوم غریبه مهارت داشت. ملا اسماعیل با شاه سلطان حسین صفوى معاصر بود و در جلوس او مثنوىیى سرود که هر مصراع آن ماده تاریخ بود، به همین سبب نزد شاه تقرب یافت. در یزد درگذشت و در صفهى قبلى میدان شاه قدیم جنب عباسیه دفن شد. از آثار وى: مثنوى «نرگسدان»، مثنوى «هدیه الاحباب»؛ «ده بند مرثیه» به سبک محتشم کاشانى؛ «دیوان» اشعار.