محمداسماعیل رضوانی
(1374 -1300 ش)، محقق، مورخ و استاد دانشگاه. وى در قریهى خراشاد بیرجند متولد شد و در همان جا به مكتب رفت. هشت ساله بود كه خواندن قرآن را تمام كرد. سپس به بیرجند رفت و در مدرسهى طلاب و سپس در مدرسهى دولتى تدین به تصحیل پرداخت. پس از اخذ دیپلم بلافاصله در وزارت فرهنگ استخدام شد و سه سال در بیرجند خدمت كرد. سپس به تهران آمد و ضمن تدریس در دبیرستان فرخى، موفق به اخذ لیسانس و فوقلیسانس و دكترا در رشتهى تاریخ و جغرافى شد. او در رشتهى امور تربیتى نیز داراى مدرك لیسانس بود. رضوانى در دانشگاه تهران به تدریس تاریخ و رشتههاى مربوط به آن پرداخت. سرانجام در تهران وفات یافت. از آثار به جاى مانده از او مىتوان از: رسالهاى براى نوسوادان به نام «زمینى كه روى آن زندگى مىكنیم»؛ تصحیح متن «نامهى تنسر» با همكارى مجتبى مینوى؛ «منتظم ناصرى»، در سه مجلد؛ «اعلانها و اعلامیههاى دورهى قاجار»، با همكارى جهانگیر قائم مقامى؛ «انقلاب مشروطیت ایران» نام برد. و مقالات متعددى كه در مجلات «یغما»، «بررسیهاى تاریخى»، «آموزش و پرورش»، «آینده»، «راهنماى كتاب» چاپ شده است.[1]
مورخ، محقق، مدرس.
تولد: 10 اردیبهشت 1300، قریهى خراشاد (24 كیلومترى شال شرقى بیرجند).
درگذشت: 5 فروردین 1375، تهران.
محمداسماعیل رضوانى، فرزند جعفر، تحصیلات خود را از مكتبخانه خراشاد آغاز نمود. سپس در مدرسهى طلاب در بیرجند و پس از آن در مدرسهى تدین به تحصیل پرداخت. در سال 1322 از دبیرستان فارغالتحصیل شد و به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و در سمت مدیر دبستان دقیقى خراشاد به خدمت پرداخت. بعد از ده سال در دبیرستان شوكتى بیرجند به تدریس مشغول شد. پس از آن به تهران آمد و ضمن تدریس در دبیرستان فرخى، توانست دورهى لیسانس (1332 -1328)؛ و فوق لیسانس و دكترى (1341 -1336) را طى كند. وى مدتها در دانشگاه ملى و دانشگاه تهران به تدریس مشغول بود. در سال 1358 بازنشسته شد و تا پایان عمر به تحقیق و پژوهشى در زمینه تاریخ ایران پرداخت. وى در سالهاى آخر عمر در چند واحد از واحدهاى دانشگاه آزاد اسلامى، دانشگاه الزهراء، تربیت مدرس تدریس مىكرد. از جمله مسئولیتهاى علمى او، مشاورت عالى پژوهشكدهى اسناد سازمان ملى ایران، مشاورت مؤسسهى پژوهش و مطالعات فرهنگى، مدیریت گروه تاریخ بنیاد دایرةالمعارف اسلامى، عضویت در شوراها و هیئتهاى مختلف از جمله شوراى احیاى میراث مكتوب كتابخانهى ملى ایران و هیئت داوران جشنوارهى مطبوعات (دورهى اول و دوم) بود.
از جمله آثار دكتر محمداسماعیل رضوانى مىتوان به این عنوانها اشاره نمود: زمینى كه در روى آن زندگى مىكنیم (1342)؛ انقلاب مشروطیت ایران (1345)؛ زندگى امام هشتم حضرت رضا (ع) (1349)؛ اعلانها و اعلامیههاى دورهى قاجار (1349)؛ تعلیقات نامه تنسر (با همكارى مجتبى مینوى، 1354)؛ تصحیح تاریخ منتظم ناصرى (سه جلد، 1367 -1362)؛ سفرنامهى ظهیرالدوله همراه مظفرالدین شاه به فرهنگستان (1371)؛ روزنامهى خاطرات ناصرالدین شاه در سفر سوم فرهنگستان (با همكارى فاطمه قاضیها، سه جلد، 1373 -1371)؛ عالم آراى عباسى؛ یادداشتهاى امینالدوله؛ وى همچنین چند جلد كتاب درسى نیز تألیف نموده است، از آن جمله یك دوره تاریخ و جغرافیا و تعلیمات اجتماعى دبیرستان و یك دورهى كامل تاریخ و جغرافیا براى دانشسراى مقدماتى و كلاسهاى تربیتى آموزش و پرورش و نیز كتاب درسى تاریخ سیاسى ایران براى دانشجویان دانشكدهى افسرى. ایشان همچنین براى روزنامههایى كه تجدید چاپ شدهاند، مقدمه نوشته است، از جمله براى دورهى روزنامهى «وقایع اتفاقیه»، «ایران»، «دانش»، «مدرسهى دارالفنون تبریز»، «ملت سنیه ایران»، (روزنامهى ملتى)». مقالههایى از ایشان نیز در موضوعهاى تاریخ و جغرافیا در مجلهها و روزنامههاى مختلف نظیر «یغما»، «راهنماى كتاب»، «كیهان»، «سالنامهى كشور ایران»، «دانشكدهى ادبیات»، «بررسىهاى تاریخى»، «تاریخ و فرهنگ ایران»، «تحقیقات روزنامه نگارى»، «جامعهى نوین»، «تاریخ»، «آینده»، «خواندنىهاى قرن»، «كلك»، «پیام كتابخانه»، «گنجینهى اسناد»، «تحصیل»، «تاریخ معاصر ایران»، «كیهان فرهنگى» و «تحقیقات اسلامى» به چاپ رسیده است.
پیكر وى در بهشت زهرا در قطعهى 88 (هنرمندان و نویسندگان) به خاك سپرده شده است.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
