ابوصالح رضوی

(وف ح 1090 ق)، عالم امامى. نسبش با هیجده واسطه به جناب موسى مبرقع، فرزند امام جواد (ع) مى‏رسد. گفته‏اند كه مادرش، فخرالسناء بیگم، دختر شاه عباس اول بود. وى از علماى دوره‏ى شاه عباس دوم بود. در مشهد، نقیب‏الاشراف سادات رضویه تقویه بود. وى مدرسه‏ى صالحیه را- كه امروزه به نام مدرسه‏ى نواب مشهور است- در 1086 ق بنا نهاد و املاك بسیارى بر آن مدرسه و طلاب علوم دینى وقف كرد و كتابهاى بسیارى را نیز بر طلاب وقف كرد. او همچنین ایوان حرم مطهر رضوى را تعمیر كرد. صاحب «الذریعه» وى را سید صالح خراسانى یا میرزا محمدصالح رضوى خوانده و كتاب؛ دقایق الحقایق» را- كه مجموعه‏ى رباعیات جمعى از شعراى متقدم و متاخر ایران به ترتیب حروف هجا است- از آثار وى مى‏داند. در «اعیان الشیعه» و «ریحانه الادب» نام كتاب، «دقایق الخیال» ذكر شده است. در «طبقات اعلام الشیعه» براساس آورده‏ى «الشجره الطیبه» صاحب عنوان تحت نام میر محمدصالح نواب، فرزند میرزا محسن نواب نیز آمده است.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.