احمد سرایی

(تو 1329 ق)، فقیه و مجتهد. وى در قریه‏ى سراى تبریز در خانواده‏اى باتقوا و معنوى به دنیا آمد. در 1343 ق براى تحصیل به تبریز رفت و مقدمات علوم را از محضر اساتید آنجا فراگرفت. سپس به قم رفت و نزد مدرسین بزرگ آنجا همچون آیت‏اللَّه نجفى مرعشى و آیت‏اللَّه لنكرانى و آقا شیخ جواد تبریزى و دیگران به فراگیرى علم و تكمیل آن پرداخت. آنگاه به نجف اشرف مهاجرت كرد و از محضر آیت‏اللَّه آقا میرزا عبدالهادى شیرازى و آیت‏اللَّه حكیم و آیت‏اللَّه سید محمود شاهرودى و آیت‏اللَّه آقا میرزا باقر زنجانى بهره‏ها برد تا به مدارج عالیه علمى و اجتهاد دست یافت و از آیات مذكور اجازه اجتهاد گرفت. پس از بازگشت به وطن، به تدریس و ترویج دین و تبلیغ احكام پرداخت. از كارها و آثار ارزنده‏ى وى بناى منازلى براى علماء و اهل علم؛ و احداث حمام براى روستاهاى محروم؛ و همچنین بحث، مناظره و مجادله حسنه با منحرفین اعتقادى؛ و مسافرت به ممالك مختلف اسلامى براى تبلیغ و ارشاد؛ و تربیت مبلغ و طلاب علوم دینى را مى‏توان نام برد.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.