محمد نورهروی

(ح 940 -877)، ق)، خطاط و شاعر. از مردم هرات و از ملازمان و كاتبان دستگاه امیرعلیشر نوایى و از شاگردان بنام سلطانعلى مشهدى بود و بسیار مورد توجه استاد خود. سلطان محمد با خواندمیر، صاحب «حبیب السیر»، ملاقات كرده و خواندمیر او را زبده‏ى اعیان شناخته و به حسن كردار و لطف گفتار ستوده است. او در كتابت بخصوص كتابت خفى استاد بوده و خط وى در نهایت ملاحت است. همچنین از اشعارى كه سروده، معلوم است كه در شاعرى مرتبه‏ى متوسطى داشته است. بعضى او را «اظهر ثانى» لقب داده‏اند؛ زیرا كه مزه‏ى خط اظهر و شیوه‏ى خط سلطانعلى مشهدى را به خوبى فراهم ساخته و با متانت و درستى آن را تكمیل كرده است. سطان محمد سفرى به بخارا كرده و همان جا درگذشته است. از شاگردان وى در خط، خواجه ابراهیم و مولانا قاسم شادیشاه را ذكر كرده‏اند. از آثار او: یك نسخه «كلیله و دمنه»، به قلم نیم دو دانگ خوش، با رقم: «سلطان محمد بن نوراللَّه»؛ یك نسخه «گلستان» سعدى، به قلم كتابت خفى خوش، با رقم: «كتبه العبد سلطان محمد نور. سنه‏ى 907»؛ یك نسخه‏ى «خمسه‏ى» نظامى، به قلم كتاب خوش، با رقم: «سلطان محمد نور سنه‏ى 931»؛ سى قطعه از مرقع بهرام میرزاى صفوى، به قلمهاى سه دانگ تا غبار عالى و خوش، با تاریخهاى 935 ،934 و 937 ق و بعضى رقمهاى آنها: «عبده سلطان محمد بن نوراللَّه» و «مشقه سلطان محمد نور، بمدینه هراه»؛ دو قطعه از مرقع سلطان مراد، به قلم كتابت و غبار خوش و رقمهاى: «كتبه سلطان محمد نور» و «العبد الحقیر... سلطان محمد نور... سنه‏ى 912» چندین اثر دیگر وى در «احوال و آثار خوشنویسان» ذكر شده است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.