سلیم نیشابوری

(وف 990 ق)، خطاط و شاعر. اصلا حبشى و پدرش از غلامان میر جمال‏الدین صدر استرآبادى بود سلیم را در قعطه‏نویسى و كتابت و رنگه‏نویسى ستوده‏اند و استاد دانسته و در كتابت قرین سلطان محمد نور گرفته‏اند. او در كتابت خفى شیوه‏ى استاد خود، شاه محمود نیشابورى، را پیروى كرده است. برخى وى را نقاش و مذهب پنداشته و گویا از لفظ رنگه به اشتباه افتاده‏اند، در حالى كه این اصطلاح مخصوص خطاطان است. سلیم همیشه در مشهد زندگى مى‏كرد و همان جان نیز درگذشت. از آثار او: یك نسخه «خمسه‏ى» نظامى، به قلم كتابت خوش، با رقم: «تمت الكتاب... سنه‏ى احدى و ستین و تسعمائه، و انا العبد المذنب الرجى سلیم...»؛ یك سنخه «چهل حدیث» و ترجمه‏ى فارسى آن، به قلم نیم دو دانگ و كتابت خفى رنگه،با رقم: «وفق بكتابتها العبد الاقل سلیم... سنه اربع و ستین و تسعمائه من الهجریه»؛ یك قطعه به قلم كتابت جلى خوش، با رقم: «در مشهد مقدس انور نوشته شد 968 العبد الفقیر سلیم...». در «احوال و آثار خوشنویسان» به سه اثر دیگر وى اشاره شده است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.