محمدعلی سنگلاخ خراسانی

(1294 -1184 ق)، خطاط و شاعر. وى اصلا از خاندان قرایى قوچان خراسان بود و به خود لقب سنگلاخ داده و از آن وقار و متانت اراده كرده است. بسیار عارف مسلك و صوفى‏منش بود و در نظم و نثر دست داشت. سالها در استانبول توقف داشت و اعیان آن دولت تجلیلش نموده و مدایح او را كتابى كرده و به طبع رسانیده‏اند. از خطوط، نستعلیق و شكسته را خوش مى‏نوشت و خطوط را نیك مى‏شناخت. قدسى خراسانى، خواهرزاده و شاگرد وى در خط بود. میرزا سنگلاخ در تبریز درگذشت و در مقابل مزار سید ابراهیم دفن شد. معروفترین اثر وى یك قطعه سنگ مرمر عظیم است كه سطح آن تقریبا پوشیده از عبارات مختلف است و متن اصلى آن یك «بسم اللَّه الرحمن الرحیم» دارد، به قلم یك دانگ كتیبه‏ى نستعلیق خوش و تمامى خطوط و نقوش آن برجسته است و رقم «راقمه سنگلاخ خامه روان» دارد؛ از دیگر آثار وى: سه قطعه به قلمهاى پنج و چهار و سه دانگ خوش و عالى، با رقمهاى عجیب. از تالیفات او: «آداب المشق»؛ «امتحان الفضلا» یا «تذكره الخطاطین»؛ «سیاحت نامه»؛ «صراط السطور»؛ «مداد الخطوط»؛ «مجمع الاوصاف»، كه مشتمل بر اشعارى است كه شاعران در مدیح وى سروده‏اند.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.