حسن سیادتی
(1385 -1299 ق)، عالم دینى و مجتهد. وى از سادات حسینى بود كه در قریهى ایزى از محال سبزوار در خانوادهاى باتقوا به دنیا آمد. قرآن و كتب فارسى و مقدارى صرف و نحو را در همان جا خواند، سپس براى ادامهى تحصیل به سبزوار رفت و در مدرسهى فصیحیه تا مدت بیست سال به تصحیل پرداخت. از جمله اساتیدش آیتاللَّه حاج میرزا حسین علوى سیزوارى و عمویش، آقا میرزا موسى، پدر آیتاللَّه حاج میرزا حسین فقیه سبزوارى، و آقا میرزا اسماعیل مشهور به افتخارالحكماء شاگرد علامه و حكیم سبزوارى را مىتوان نام برد. پس از آن به تدریس پرداخت و دو دوره «رسائل» و «مكاسب» را درس گفت. در 1337 ق به نجف اشرف سفر كرد و مدت شانزده سال در آنجا از محضر آیتاللَّه آقا سید ابوالحسن اصفهانى و آیتاللَّه میرزا حسین نایینى استفادهها برد و «تقریرات» فقه و اصول هر دو استاد را در شش مجلد به رشته تحریر درآورد. از دیگر اساتید وى، در نجف، مىتوان به آیتاللَّه حاج شیخ اسماعیل محلاتى، پدر همسرش، اشاره كرد. در 1353 ق به سبزوار بازگشت و به كارها و امور دینى پرداخت و حوزهى علمیهى متلاشى شده را حیات جدیدى بخشید. وى در سبزوار درگذشت و در حسینیه كه بنا نهاده بود به خاك سپرده شد.[1]
سید حسن سیادتى از علماء بزرگ و مجتهدین جلیلالقدر سبزوار بوده وى در اواخر سال 1299 ق در قریه ایزى (پنج كیلومترى شرقى شهر سبزوار) در خاندان تقوا و سیادت دیده به جهان گشود.
پدرانش از سادات جلیل حسینى در قریه مزبوره مورد احترام بودهاند قرآن شریف و كتب فارسى و مقدارى صرف و نحو را در نزد ملایان قریه آموخته و در اوائل بلوغ به قصد ادامه تحصیل به سبزوار وارد و در مدرسه فصیحیه در سلك طلاب علوم دینیه درآمده و تا مدت بیست سال با كمال جد و جهد به تحصیل و آنگاه به تدریس اشتغال داشته و در این مدت از محضر علماء آن عصر سبزوار استفادات علمیه و ادبیه و فقهیه و اصولیه و حكمیه نموده و از مدرسین نامى عصر خود گشته و ضمناً در مسجد جامع سبزوار به امامت جماعت اشتغال داشته است.
پس از تدریس دو دوره رسائل و مكاسب مرحوم شیخ قدس سره در سال 1337 قمرى مهاجرت به نجف اشرف نموده و مدت 16 سال در آستان ملك پاسبان حضرت مولىالموحدین امیرالمؤمنین علیه صلوات المصلین اقامت نموده و از محضر آیات عظام آیتاللَّه آقا سید ابوالحسن اصفهانى و مرحوم آیتاللَّه آقا میرزا حسین نائینى استفاده و تقریرات فقه و اصول هر دو را در 6 مجلد به رشته تحریر آورده كه اكنون نزد فرزند فاضلش موجود است.
در ذیقعده سال 1353 قمرى به سبزوار بازگشته و به امور روحانیت قیام نموده و در سال 1363 قمرى حوزه علمیه متلاشى شده آن را حیات جدیدى بخشیده به اغلب قراء اطراف نامهها نوشته و تقاضاى ارسال محصل به مدارس سبزوار و حوزه علمیه دائر نموده كه اثر آن اقدام از آن تاریخ تاكنون مشهود است در علم و تقوا مورد قبول عامه و خاصه و در نفوذ كلام و محبوبیت قلیلالنظیر بوده است.
در عصر یكشنبه 23 ماه رمضان المبارك 1385 قمرى در سن 86 سالگى طى كسالت و نقاهت طولانى دیده از جهان فروبست و در حسینیهاى كه از خالص مال خود در سبزوار ساخته است به خاك رفته است.
اساتید مشهور آن مرحوم در سبزوار از اینقرار است.
1- مرحوم آیتاللَّه آقاى حاج میرزا حسین علوى سبزوارى
2- مرحوم حجةالاسلام والمسلمین آقاى آقا میرزا موسى عموى بزرگوارش والد آیتاللَّه حاج میرزا حسین فقیه سبزوارى
3- مرحوم آقا میرزا اسماعیل مشهور به افتخارالحكماء شاگرد علامه و حكیم سبزوارى
4- مرحوم حجةالاسلام حاج میرزا اسماعیل مجتهد سبزوارى و در نجف مرحوم آیتاللَّه آقا سید ابوالحسن اصفهانى و آیتاللَّه آقا میرزا حسین نائینى و آیتاللَّه حاج شیخ اسماعیل محلاتى بوده است داراى ده فرزند چهار پسر و شش دختر از دختر مرحوم آیتاللَّه محلاتى مذكور مىباشد.
فرزند اكبر و ارشدش حجةالاسلام حاج سید مصطفى سیادتى است كه تحصیلات خود را در نزد آن مرحوم به پایان رسانیده و اكنون به جاى معظم له به امامت جماعت و وظائف روحانیت مشغول و مورد احترام مردم سبزوار است.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
