علی اکبر شاهی

(1302 -1236 ش)، نوازنده. معروف به آبدارخانه. چون از نوازندگان شاه بود، به على‏اكبر خان شاهى معروف شد و درباره‏ى شهرت او به آبدارخانه چنین نقل شده كه وى از ترس فرزندان ناصرالدین‏شاه مدتى در آبدارخانه‏ى دربار متحصن بوده است. پدر وى از غلام بچه‏هاى محمدشاه قاجار بود كه به امیر خان ملقب بود و آوازى خوش داشت و سنتور نیز مى نواخت. على‏اكبر خان نخست نزد پدر به فراگرفتن سنتور پرداخت و پس از درگذشت پدر، به خدمت محمدصادق خان سرورالملك رفت و به مقام نوازندگان دربارى رسید. او در نواخت تار نیز مهارت داشت. از شاگردان وى مى‏توان به ابوالحسن صبا اشاره كرد. از على‏اكبر خان صفحات بسیارى باقى مانده است. او در تهران درگذشت و در قبرستان چهارده مصعوم (ع) به خاك سپرده شد.[1] على‏اكبر شاهى كه سنتور را استادانه و ماهرانه مى‏نواخت، یكى دیگر از شاگردان برجسته محمدصادق خان است. این هنرمند بقدرى سنتور نیكو مى‏نواخت كه درباریان قاجار بر سر این نوازنده با هم رقابت‏هاى سخت و جانانه داشتند كه بیشتر مواقع موجب اذیت و آزار این هنرمند مى‏شدند و مثلاً گریبان او را مى‏چسبیدند كه چرا براى فلان كس سنتور نواخته و براى دیگرى ساز نزده و براى این كه از گزند درباریان و حاسدان در امان بماند، لقب آبدارباشى به او داده شد كه دیگر كسى جرأت نكند او را به رفتن به مجلس خود وادار كند. حسنعلى‏خان پدر وى نیز سنتور را نیكو مى‏نواخته.

تبلیغات در راسخون