محمد شیدا

(تو 1297 ش)، شاعر، متخلص به شیدا. در بندر انزلى متولد شد. چندى در مكتبهاى قدیم به خواندن و نوشتن پرداخت، آنگاه به دبستان و دبیرستان رفت و دیپلم خود را در حالى كه بیش از شانزده سال نداشت با درجه‏ى ممتاز گرفت. به تهران آمد و چون به دانشگاه راه نیافت به تمرین موسیقى، نقاشى و خوشنویسى پرداخت و در نقشه‏بردارى، مجسمه‏سازى، حسابدارى نوین، عكاسى و دكوراسیون نزد استادن فن تعلیم گرفت. سپس به زادگاه خود بازگشت و از طرف فرهنگ بندر انزلى به همكارى فراخوانده شد و به تدریس پرداخت. بعد از مدتى به اتهام بلشویك بودن به زندان افتاد اما بعد از دو سال آزاد و به ساوه تبعید شد و به كمك هنرهایى كه داشت امرار معاش مى‏كرد. پس از شش سال به تهران آمد و در شركتى به حسابدارى پرداخت. پس از آن به استخدام بانك خصوصى پارس درآمد. شعبه‏هاى زیادى از بانك بیمه را در آذربایجان و اصفهان تاسیس كرد و در اصفهان خود سرپرستى شعبه‏ها را به عهده گرفت. در اصفهان بنیانگذار انجمن ادبى مكتب صائب بود و از آثار موجودیت این انجمن، صائب شناسى به صورت دو واحد آموزشى در دانشگاهها بود. بعد از اینكه به تهران آمد بازنشسته شد. «دیوان» شعر شیدا از بیست هزار بیت تجاوز مى‏كند كه تاكنون منتشر نشده. وى در شعر پیرو سبك صائب بود. تنها اثر مستقل وى منظومه‏ى بلند و حماسى «نیمروز عاشورا» است.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.