علی محمد صفای لواسانی

(1299 -1221 ق)، خطاط و شاعر، متخلص به صفا. معروف به حسن خلق. وى برادر كوچك میراز محمد جعفر ملقب به حكیم الهى است. این سلسله پیوسته در ایران به فضل و كمال و جاه و جلال معروف و پدران ایشان نزد سلاطین افشاریه و قارجاریه به عزت موصوف بوده‏اند. میرزا على محمد در آغاز جوانى به تحصیل كمالات كوششها كرد و رنجها برد تا مجمع هنر و مخزن كمال شد. او مدتها در تهران و كرمان به سر برد و اكتساب كمالات كرد و به طریقه‏ى شیخ احمد احسایى مایل بود. صفا را در خط نستعلیق ستوده‏اند، در حالى كه خط شكسته و تحریر او نیز دست كم از نستعلیق ندارد. صفا در تهران درگذشت و در جوار مزار حر بن یزید ریاحى در عتبات به خاك سپرده شد. از آثار وى: «دیوان» شعر؛ «نصایح الامین»؛ یك نسخه از «وجیزه‏ى» حاج میرزا آقاسى، به قلم كتابت خوش، با رقم: «كتبه العبد... على محمد بن حسین على اللواسانى النظامى... سنه‏ى 1261»؛ یك نسخه «نصایح» سعدى، به قلم كتابت خوش، با رقم: «از روى خط استاد بابا شاه اصفهانى... على محمد اللواسانى... 1276»؛ یك حكایت، به قلم كتابت خوش، با رقم: «از جلد اول و صاف نقل شد... على محمد اللواسانى غفر ذنوبه 1250»؛ یك نسخه از «شرح شمسیه»، به قلم كتابت جلى خوش، با رقم: «تمت... سنه‏ى 1264،... انا العبد على محمد اللواسانى غفر له و الوالدیه». دیگر آثار خطى وى در «احوال و آثار خوشنویسان» ذكر شده است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.