عبدالرحمان خوارزمی

(س نهم ق)، خطاط. از استادان قدیم نستعلیق و معاصر اظهر تبریزى و سلطانعلى مشهدى و به قولى، شاگرد میر عبیدالله بن میر على تبریزى بود. ابتدا وى و بعد دو فرزندش، عبدالرحیم انیسى و عبدالكریم پادشاه، در شیوه‏ى خط نستعلیق و روش سلطانعلى مشهدى تغییراتى ایجاد كردند كه مدتها در جنوب و غرب ایران رایج شد، اما بعدها متروك گردید. او در دربار جهانشاه بن یوسف قراقوینلو و فرزند وى، پیر بوداق مى‏زیست. سپس در 886 ق به دربار سلطان یعقوب آق قویلنو پیوست و اعتبار یافت. از آثار وى: یك نسخه شش دفتر «مثنوى» مولانا جلال‏الدین، به قلم كتابت متوسط و با رقم: «عبدالرحمن كاتب، سنه‏ى 839»؛ یك نسخه «خمسه‏ى» نظامى، به قلم كتابت خفى و رقاع كتابت خوش، با رقم: «تمام شد خمسه... كتبه العبد عبدالرحمن الكاتب... سنه تسع و ثلثین و ثمانمائه»؛ یك «ترجیع‏بند»، جزو مجموعه‏ى بیست و یك ترجیع‏بند، از شانزده شاعر، به قلم كتابت جلى متوسط، با رقم: «تم الترجیع... سنه ست و ستین و ثمانمائه، كتبه العبد عبدالرحمن الخوارزمى... فى دارالسلام بغداد»؛ یك نسخه «دیوان» كاتبى، به قلم كتابت خفى متوسط، با رقم: «تمت الكتاب... سنه ستین و ثمانمائه».

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.