علی فانی اصفهانی
(1410 -1333 ق)، عالم امامى و فقیه اصولى. در اصفهان به دنیا آمد. از 1342 ق شروع به تحصیل مقدمات نمود. سطوح و خارج فقه و اصول را در محضر عدهاى از علماء بزرگ اصفهان خواند. «قوانین» را نزد شیخ محمد حكیم خراسانى و «فرائد» شیخ انصارى را در خدمت سید مرتضى خراسانى و «متاجر» و دو جزء «كفایه» و قسمتى از خارج را نزد آیتالله سید محمد نجفآبادى و خارج اصول و فقه و فلسفه و كلام و تفسیر را در خدمت آیتالله میر سید على نجفآبادى مدت سیزده سال فراگرفت. بعد از درگذشت استادش، میر سید على نجفآبادى، در 1362 ق، به نجف مهاجرت كرد و در حوزهى علمیه آنجا به تدریس فقه، اصول، تفسیر، كلام، اخلاق و بحث در متن و حواشى «عروهالوثقى» پرداخت. در 1393 ق به ایران بازگشت و در قم مقیم شد و به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت. آثار باقیمانده از وى متجاوز از هشتاد جلد مىباشد كه عموما در علوم اسلامى چون فقه، اصول، كلام، فلسفه، تفسیر و غیره نگاشته شده است، كه از آن جملهاند: «تقریرات»، دورهى كامل اصولى كه جزئى از آن به نام «المختار فى الجبر و الاختیار» به چاپ رسیده؛ شرح «شرایع»، در فقه، در دوازده جزء؛ «زكوه» و «خمس» و «صوم» و «اجاره» و «وصایا» و «اجرت بر واجبات» و «قرعه» و «منجزات مریض» و «مكاسب» به روش «مكاسب» شیخ انصارى؛ حاشیه بر «وسیله النجاه» آیتالله اصفهانى؛ «قبسات العقول فى الفروع و الاصول»، به فارسى، در شرح «اربعین حدیث»؛ ترجمهى «نصایح الهدى»؛ رساله «توضیح المسائل»، به فارسى، به عربى و اردو؛ ترجمهى «تقویم المحسنین» فیض؛ «مناسك حج»؛ تعلیقه بر «عروهالوثقى»؛ «دیوان» شعر، در مواعظ، حكم، مدایح و مراثى اهلبیت (ع)»؛ «فوائد رجالیه»، در بیان احوال اصحاب اجماع و جماعتى از روات؛ «معارف العلویه»، در كلام؛ «غایه البیان فى عم تحریف القرآن»؛ رسالهاى در «معاصى كبیره»؛ رسالهاى در «ذباحه»؛ رسالهاى در «معاملات الربویه»؛ رسالهاى در «مقدمات التفسیر»؛ رسالهاى در تفسیر «سورهى جمعه»؛ رسالهاى در تفسیر «سورهى فاتحه»؛ رسالهاى در «بداء».[1]
عالم دینى.
تولد: 29 ربیعالاول 1333 ق.، اصفهان.
درگذشت: 8 خرداد 1368.
آیتالله سید على فانى اصفهانى در سال 1342 ق. شروع به تحصیل مقدمات نمود و سطوح و خارج فقه و اصول را در محضر برخى علماى اصفهان بدین ترتیب خوانده است: قوانین را نزد افرادى چون محمد حكیم خراسانى و فرائد شیخنا الانصارى را خدمت آیتالله مرتضى خراسانى و دو جزء كفایه و قسمتى از خارج را خدمت آیتالله سید محمد نجفآبادى و خارج اصول و فقه و فلسفه و كلام و تفسیر را خدمت آیتالله العظمى سید على نجفآبادى، سپس به نجف مهاجرت كرد و به تدریس فقه و اصول پرداخت. در ماه رجب 1393 ق. پس از سى و یك سال توقف در نجف اشرف به ایران مراجعت و دارالمؤمنین قم اقامت گزید و به تدریس خارج فقه و اصول مشغول شد.
از جمله تألیفات ایشان است: تقریرات دورهى كامله اصول كه جزیى از آن را در جبر و اختیار به نام المختار فى الجبر و الاختیار در سال 1375 ق. به طبع رسانید و علامه شیخ آقا بزرگ تهرانى آن را در الذریعه ذكر كرده است؛ شرح شرایع در فقه (دوازده جزء در طهارت و صلوة كه جزء اول طهارت آن در سال 1382 ق. و جزء دوم آن در سال 1358 ق. به طبع رسید)؛ زكوة و خمس و صوم و اجاره و وصایا و اجرة بر واجبات و قرعه و منجزات مریض و مكاسب شیخنا الانصارى تا بحث فضولى، حاشیه بر وسیلة النجاة آیتالله العظمى اصفهانى و حاشیه بر صراط النجاة در سال 1380 ق. طبع شد؛ قبسات العقول فارسى در شرح اربعین حدیث از اصول و فروع (1375 ق.، علامه تهرانى در الذریعة از آن یاد كرده است)؛ ترجمه نصایح الهدى (آیتالله شیخ محمد جواد بلاغى، 1370 ق.، اصفهان)؛ رساله توضیح المسائل فارسى (1382 ق.)؛ رساله توضیح المسائل عربى (1384 ق.)؛ ترجمه تقویم المحسنین فیض (1368 ق.با قرآن به چاپ رسید)؛ مناسك حج عربى (1384 ق.)؛ دستور حج و عمره (1385 ق.)؛ تعلیقة بر عروة الوثقى (1349، ایران)؛ رسالههاى متعدد دیگر در موضوعات مختلف كه ازآنهاست: رساله در علم امام (ع) دیوانى در مواعظ و حكم و مدایح و مراثى اهلبیت؛ توضیح المسائل به زبان اردو و مناسك حج به زبان اردو؛ فوائد رجالیه؛ رسالهاى در كلام به نام بالمعارف العلویة رسالهاى در تحقیق عدم تحریف قرآن موسوم به غایة البیان فى عدم تحریف القرآن، رسالهاى در امر به معروف و نهى از منكر؛ رسالهاى در معاصى كبیره؛ رسالهاى در ذباحه؛ رسالهاى در جوائز سلطان؛ رسالهاى در معاملات الربوبیه؛ رسالهاى در احكام خراج؛ رسالهاى در تفسیر سوره جمعه، رسالهاى در تفسیر سوره فاتحه؛ رسالهاى در مقدمات التفسیر، رسالهاى در بداء.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
