ضیاءالدین قریب

(س چهاردهم ق)، مترجم. تحصیلات متوسطه را در مدرسه‏ى علوم سیاسى به پایان برد و از دانشكده‏ى حقوق فارغ‏التحصیل شد. پس از فراغت از تحصیل عهده‏دار مشاغل مختلفى از جمله: رایزنى سفارت ایران در پاریس، معاون اداره‏ى حقوقى در وزارت دارایى، رایزنى سفارت ایران در قاهره، ریاست اداره‏ى اول و پنجم سیاسى در مركز بود. آثار وى: «بنده‏ى فرارى»، ترجمه‏ى؛ «تاریخ سرگذشت بزرگترین سلاطین هخامنشى ایران سیروس یا كورش كبیر»، ترجمه.[1] فرزند محمدحسین شمس‏العلماء گرگانى، در 1270 در تهران متولد شد. پس از انجام تحصیلات ابتدائى و متوسطه وارد مدرسه‏ى علوم سیاسى شد و از آنجا فارغ‏التحصیل گردید. در 1293 ش به استخدام وزارت امور خارجه درآمد و طى خدمت طولانى خود در آن وزارتخانه كه قریب نیم قرن طول كشید، مشاغل مختلفى را احراز كرد. چندى در قاهره نایب اول و مستشار و بعد كاردار شد. در سفارت ایران در فرانسه با سمت وزیرمختار، كاردار بود. مدتى مدیریت كل وزارت امور خارجه را بر عهده داشت، سرانجام به سفارت ایران در عربستان سعودى منصوب شد. وفات او در 1365 در تهران در سن 95 سالگى اتفاق افتاد. چند ترجمه از او باقى ماند مانند بنده‏ى فرارى اثر جرجى زیدان. قریب یك پسر و سه دختر از خود باقى گذاشت. شمس‏الدین قریب در وزارت امور خارجه به مقام كاردارى و مستشارى رسید ولى در میانسالى درگذشت. از بین دختران وى، بدرالزمان قریب در رشته‏ى زبانشناسى و زبانهاى باستانى، از دانشگاه پنسیلوانیاى آمریكا درجه‏ى دكترا گرفت. چندى در دانشگاه شیراز و سپس در دانشگاه تهران به تدریس زبانهاى ایران باستان مشغول شد. دو دختر دیگر وى به نام فخرى و مهرى، تحصیلات عالیه خود را به اتمام رسانیده در مشاغل فرهنگى خدماتى عرضه داشتند.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.