محمد کرمی

(تو 1340 ق)، عالم دینى، فقیه و شاعر. در نجف به دنیا آمد. وى دخترزاده‏ى آیت‏اللَّه شیخ حسن مامقانى است. سطوح را در خدمت مدرسین بزرگ آنجا خواند. در 1341 ق به قم مهاجرت نمود و در حوزه‏ى درس آیت‏اللَّه حجت كوه كمرى حاضر شد و تا پایان عمر آن استاد از فقه و اصول وى استفاده نمود و مدت پنج سال هم در درس آیت‏اللَّه بروجردى شركت كرد و از محضر آیات دیگر نیز بهره‏مند شد، و ضمنا خود به تدریس فقه و اصول پرداخت تا در اواخر عمر پدرش، به اصرار پدر، به خوزستان مهاجرت كرد و در اهواز اقامت گزید و به وظائف دینى مشغول شد. وى اشعار زیبایى نیز دارد. از آثار وى: احداث مسجدى در حویزه، حسینه‏اى در حویزه و مدرسه در اهواز است. وى داراى بیست و شش جلد مؤلفات در علوم مختلف اسلامى است. از آثار علمى‏اش: «الحیاة الروحیة»، در چهار مجلد؛ «التقریب الى حواشى التهذیب»؛ «الوشاح على الشرح المختصر لتلخیص المفتاح»، سه مجلد؛ «نتایج الفكر فى شرح الباب الحادى عشر»، چهار جزء؛ «طریق الوصول الى كفایة الاصول»، چهار جزء؛ «القول الجامع فى تحریر فروع الشرایع»؛ «بحوث و آراء»، دو مجلد؛ «التحفة المحمدیة»؛ «عواطف ثائرة».

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.