ابوطالب کلیم کاشانی
(وف 1073/ 1062/ 1061 ق)، شاعر، متخلص به كلیم. مشهور به طالباى كلیم و طالب. بعضى از تذكرهنویسان او را خلاق المعانى ثانى خواندهاند. اصل وى از همدان بود، لذا برخى از تذكرهها به او كلیم همدانى گفتهاند. اما چون بیشتر در كاشان اقامت داشت به كلیم كاشانى معروف شد. دانشهاى زمان را در كاشان و شیراز فراگرفت و در جوانى، در زمان جهانگیر پادشاه گوركانى (1037 -1014 ق) به دكن هند رفت و تحت ملازمت شاهنواز خان خواجه سعدالدین عنایتاللَّه شیرازى، وكیل السلطنهى ابراهیم عادلشاه ثانى بیجاپورى قرار گرفت و در مدح او شعر گفت. وى در 1028 ق، بعد از فوت شاهنواز خان، به وطن بازگشت و بعد از دو سال اقامت در وطن دوباره به هندوستان رفت و با میر جملهى شهرستانى، متخلص به روحالامین، معاشر شد و در مدح او نیز قصایدى غرا سرود. سپس نزد شاه جهان (1069 -1037 ق) تقرب یافت و از جانب او به لقب ملك الشعرایى نایل آمد. مدتى به همراه شاه جهان به كشمیر رفت و همچنان شاعر برگزیدهى شاه و ستایشگر او بود. كلیم با استادانى از قبیل صائب تبریزى، صیدى، محمد هاشم سنجر برادر میرزا معصوم، میرزا ابراهیم ادهم، ملا علیرضا تجلى، ملك قمى و چند تن دیگر معاصر و با بعضى معاشر بود. مهارت كلیم در شعر بیشتر در غزلسرایى است. وى در ارسال المثل یا آوردن مصراعها و بیتهایى كه حكم مثل داشته باشد بسیار توانا بود. او در كشمیر درگذشت و در كنار قبر محمد قلى سلیم به خاك سپرده شد. از آثارش: «دیوان» شعر، در حدود بیست و چهار هزار بیت، شامل مثنویات: «ظفرنامهى شاه جهانى» یا «شاه جهان نامه» یا «پادشاه نامه» یا «شهنشاه نامه» در فتوحات شاه جهان، «در تعریف كشمیر»، «در تعریف اسب و بیمارى او»، «تعریف اكبرآباد و باغ جهانآرا» و غزلیات و قصاید و غیره.[1]
(بخش 1) ملكالشعراء ابوطالب كاشانى (ف. 1061 ه.ق/ 1650 م.). وى در همدان متولد شد، ولى به سبب اقامت طولانى در كاشان به كاشانى مشهور گردید. مدتى در شیراز سرگرم تحصیل علوم بود. در عهد جهانگیر به هندوستان رفت و باز به ایران آمد و بار دیگر به هندوستان بازگشت، و چندى به مدح امراى دربارى و دولتى هند مشغول بود تا سمت ملكالشعرایى دربار شاهجهان یافت. وى اواخر عمر را در كشمیر گذرانید. كلیم در انواع شعر دست داشت. قصیده و مثنوى را نیكو مىسرود ولى مهارت او در غزل است كه در آن مضامین تازه و دقیق دارد. وى در ایجاد معانى و تخیلات لطیف و وارد كردن كلمات زبان محاوره در شعر چیرهدست است. دیوان او مكرر در ایران و هند بطبع رسیده.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
