عبدالحسین لاری
(1342 -1264 ق)، فقیه و عالم دینى. نسبش با بیست واسطه به امام موسى كاظم (ع) مىرسد. اصلش از دزفول است. در نجف به دنیا آمد. پس از فراگیرى مقدمات، از محضر میرزاى بزرگ شیرازى و شیخ محمد حسین كاظمى و ملا لطفاللَّه مازندرانى و ملا حسینقلى همدانى و ملا محمد فاضل ایروانى و دیگران استفاده نمود، تا در فقه و اصول برآمد و از تمام اساتیدش به دریافت اجازه نایل شد. وى از شاگردان برجستهى میرزاى بزرگ شیرازى بود. میرزا او را به شهرستان لار فرستاد و از آن زمان به لارى مشهور شد. سید عبدالحسین در لار به تدریس و انجام وظایف دینى مشغول شد و مدرسهاى تأسیس كرد و حوزهى علمیهاى تشكیل داد. طلاب زیادى از شهرستانهاى داراب و سیرجان و جهرم و اصطهبانات و شیراز و غیره در حوزهى درسش شركت نمودند. وى مدت بیست و پنج سال مرجع مذهبى مردم فارس بود. او از علماى مبارز دورهى مشروطه بود. در جنگ جهانى اول آن گاه كه انگلیسىها آهنگ تصرف لار كردند حكم جهاد داد. در اواخر عمر به جهرم نقل مكان كرد و در آنجا درگذشت. از آثارش: «الآیات النازلة»، در ذم ظلم و جور؛ «اكسیر السعادة فى اسرار الشهادة»؛ «تشریع الخیرة»، در استخارات؛ «تقریرات الاصول»؛ «تقریرات الفقه»؛ حواشى بر «الریاض»؛ حواشى بر «القوانین»؛ حواشى بر «فرائد الاصول»؛ حواشى بر «المكاسب»؛ «الخلافیات»؛ حاشیه كتاب «القضاء» از «جواهر»؛ رسالهى «الاستصحاب»؛ رسالهى «عقوبة حب الدنیا»؛ رسالهى «المحكم و المتشابه»؛ «التنزیل فى بعض المتشابهات»؛ «الوجیزه»، در كیفیت و كمیت علم امام؛ «المحكمات فى قطع المشاجرات»؛ «قانون ملى»، به فارسى؛ «معارف السلمانى بمراتب الخلفاء الرحمانى»، در علم امام و پیامبر (ص)؛ منظومهاى در مصائب اهلبیت (ع) و استغاثه به حضرت حجت (عج).[1]
حاج سید عبدالحسین مجتهد لارى بن سید عبداللَّه بن سید عبدالرحیم بن سید آقا ابن سید محمد بن سید اسداللَّه بن سید نعمتاللَّه بن سید اسداللَّه بن سید خلف مجتهد لارى موسوى كه تقریباً با بیست واسطه به حضرت امام موسى بن جعفر علیهالسلام مىرسد.
تولد آنجناب در شب جمعه سوم ماه صفر 1264 قمرى در نجف اشرف واقع شده و پس از دوران مقدمات و سطوح، از محضر مرحوم آیتاللَّه العظمى میرزا محمدحسن شیرازى (مجدد) و مرحوم آیتاللَّه آقا شیخ محمدحسین كاظمى و آیتاللَّه شیخ لطفاللَّه مازندرانى و آیتاللَّه شیخ محمد ایروانى و عالم ربانى آقا شیخ حسنعلى، فقه و اصول و علم اخلاق را تحصیل نموده تا به درجه سامیه اجتهاد رسیده است.
آن مرحوم اصلا دزفولى است ولى چون عدهاى از اعیان و بازرگانان لار شیراز از مرحوم میرزاى شیرازى عالمى خواستند به اشاره مرحوم آیتاللَّه ربانى آقا سید مرتضى كشمیرى ایشان را تعیین و به لار اعزام نمودند و سالها آنجناب در آنجا اقامت داشتند به لارى معروف شدند ولى آخر كار كه ایشان به مبارزه و جهاد علیه استبدادگران برخاستند و مدتى در شیراز و فیروزآباد و قریه (قیر) رفتند اهالى جهرم معظم له را به جهرم برده و مدت شش سال در آنجا به خدمات دینى اشتغال داشتند تا در چهارم شوال المكرم 1342 قمرى در سن 77 سالگى وفات نمودند.
تاریخ زندگانى آنجناب عجیب و سوانح و خاطراتش غریب. قسمتى از آن در كتاب (گلشن حسینى) و پارهاى از آن در كتاب دانشمندان فارس و غیره مسطور است.
تالیفات و آثار علمى آنجناب مطبوعاً و مخطوطاً از اینقرار است.
1- آیات الظالمین (مطبوع)
2- استخارهنامه (مطبوع)
3- اكسیرالسعاده (مطبوع)
4- رسالهاى در عقوبت حب دنیا (مطبوع)
5- رسالهاى در علم امام (مطبوع)
6- معارف السلمانى
7- حاشیه بر فرائد انصارى مخطوط 2 جلد
8- حاشیه بر مكاسب 2 ج مخطوط
9- حاشیه بر شرح كبیر مخطوط
10- حاشیه بر قوانین مخطوط
11- تقریرات فقه
12- خلافیات فقه
13- رسالهاى در شكوك مخطوط
14- رسالهاى در خلل صلوة مخطوط
15- رساله در علم مناظره مخطوط
16- رسالهاى در محكم و متشابه مخطوط
17- كتاب التنزیل الذى نزل به جبرائیل
18- منظومه در مهمات رجال و دهها دهها رساله و كتاب دیگر در موضوعات مختلفه.
آن مرحوم داراى سه پسر مجتهد و دانشمند در شیراز و لار و جهرم بودند.
1- مرحوم آیتاللَّه سید عبدالمحمد مجتهد لارى
2- مرحوم آیتاللَّه آقا سید علىاكبر مجتهد سالفالذكر
3- مرحوم آیتاللَّه آقا سید علىاصغر آیةاللهى مقیم لار
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
