محمد مخدوم نیشابوری

(وف 830 ق)، شاعر. مشهور به میرمخدوم. اجدادش از سادات مدینه بودند و پدرش از مكه به زیارت مشهد مقدس رفت و در بازگشت در نیشابور به عنوان كدخدا متوطن شد و میر مخدوم در آنجا به دنیا آمد. وى براى تحصیل به هرات رفته و پس از فراگیرى علوم مرسوم، در خدمت شاه قاسم انوار (م 838/ 835 ق) تحصیلاتش را تكمیل نمود تا به مقامات بلند رسید و شاه قاسم به او لقب میرمخدوم داد. ولى عاقبت بر اثر حسادت و تهمت عده‏اى به دستور شاهرخ، فرزند امیر تیمور، زندانى شد و گویند كه روغن داغ بر سرش ریختند و در نهایت او را با شكنجه كشتند. به آورده‏ى بعضى از تذكره‏ها قبر مخدوم در قریه‏ى مهرآباد نیشابور است. رضاقلى خان هدایت در «مجمع الفصحا» و «ریاض العارفین» تاریخ فوت او را 603 و 630 ق بیان مى‏كند كه با توجه به معاصر بودن وى با شاه قاسم انوار درست نمى‏باشد و لابد 830 ق بوده است. نام او را مختوم نیز ذكر كرده‏اند. از آثارش: به نظم درآوردن رساله‏ى «محبت نامه» براى امیر غیاث‏الدین على ترخان؛ «دیوان» شعر.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.