ابوزید محمد مروزی

(371 -301 ق)، فقیه شافعى و محدث. شیخ شافعیان بود. نسبت وى به فاشان، از قراى مرو مى‏رسد. فقه را از ابواسحاق مروزى آموخت. از ابوبكر احمد بن محمد منكدرى و ابوالعباس محمد بن عبدالرحمان دغولى و عمر بن علك و محمد بن عبداللَّه سعدى و جماعتى حدیث شنید. وى به بغداد رفت و در آنجا حدیث گفت. سپس در مكه مجاور گردید و در آنجا «صحیح بخارى» را از محمد بن یوسف فربرى روایت كرد. ابوزید مروزى موثق‏ترین كسى است كه این كتاب را از فربرى روایت كرده است. ابوبكر قفال مروزى و دیگر فقهاى مرو از او فقه آموختند. ابوعبداللَّه حاكم نیشابورى و ابوعبدالرحمان سلمى و ابوالحسن دارقطنى و عبدالوهاب میدانى و هیثم بن احمد دمشقى صباغ و ابوالحسن بن سمسار و ابوبكر برقانى و محمد بن احمد محاملى و ابومحمد عبداللَّه بن ابراهیم اصیلى و دیگران از او حدیث شنیدند. در مرو درگذشت. در «هدیة العارفین» و به تبع آن در «معجم المؤلفین» كتابهاى «الاقناع»، در حدیث و «تفسیر المسعودى» به وى نسبت داده شده است. اما در «كشف الظنون»، «الاقناع» از آن قاضى ابوالفضل محمد بن احمد بن لیث مروزى و «تفسیر المسعودى» از آن ابوعبداللَّه محمد بن احمد مروزى (شاگرد قفال مروزى) دانسته شده است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.