هندوشاه نخجوانی

(ز 724 ق)، نویسنده، ادیب و شاعر. اصل وى از نخجوان بود و در همان جا نشو و نما یافت. تحصیلات خود را در مدرسه‏ى مستنصریه‏ى بغداد به پایان رساند و نیز نزد شمس‏الدین محمد كیشى درس خواند. هندوشاه مدتى به خدمت خاندان جوینى درآمد و در 674 ق به نیابت از برادر خود، سیف‏الدوله، چندى بر كاشان حكمرانى نمود و در آنجا مدرسه‏اى ساخت و كتابهاى بسیارى وقف نمود. وى مدتى نیز در دستگاه اتابك نصرةالدین احمد بن یوسف شاه، از اتابكان لر به سر برد و كتاب «تجارب‏السلف» را به نام او تألیف كرد. این كتاب در 724 -723 ق تألیف شده است و موضوع آن تاریخ خلفا و وزراى اسلام تا انقراض خلافت عباسى مى‏باشد. هندوشاه در تألیف «تجارب‏السلف» از «منیة الفضلاء فى تواریخ الخلفاء و الوزراء» صفى‏الدین ابن طقطقى استفاده مستقیم نموده با این تفاوت كه قسمت‏هایى از آن را حذف كرده و مطالبى از كتب معروف دیگر عربى و فارسى بر آن افزوده است. از دیگر آثار وى: «صحاح العجم» یا«صحاح الفرس»، در لغت؛ «موارد الادب»؛ «دیوان» شعر. در «ایضاح‏المكنون» تاریخ فوت او 730 ق ذكر شده در صورتى كه در «هدیةالعارفین» 730 ق تاریخ اتمام كتاب «موارد الادب» بیان گریده است.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.