يکشنبه، 21 فروردين 1390
تخمین زمان مطالعه:
موارد بیشتر برای شما

محمدجواد خراسانی

محمدجواد خراسانی
حاج شیخ محمدجواد بن المرحوم حجةالاسلام و العالم العلام الشیخ محسن بن العالم الجلیل الشیخ (محولاتى) خراسانى از علماء ابرار معاصر تهران است. وى در سال 25 ماه ربیع‏الاول 1331 ق در مشهد مقدس متولد شده و در بیت علم و حجر مادر علویه‏اش صبیه مرحوم سید المحدثین آقا سید محمد محولاتى واعظ مشهد مقدس پرورش یافته و دوران تحصیل را تا سطوح در مشهد مقدس نزد ادباء و فقهاء آنجا خوانده و در سال 1351 قمرى مهاجرت به نجف اشرف نموده و از محضر مرحوم آیت‏اللَّه بزرگ آقا سید ابوالحسن اصفهانى و مرحوم آیت‏اللَّه آقا ضیاءالدین عراقى و آیت‏اللَّه آقا میرزا آقا اصطبهاناتى و مرحوم آیت‏اللَّه آقا سید محمد حسین بروجنى اصفهانى و آیت‏اللَّه حاج سید محمود شاهرودى و مقدارى آیت‏اللَّه حاج آقا حسین قمى استفاده نموده و در سال 1361 ق به ایران مراجعت و قریب یكسال و نیم در مشهد و محولات توقف و در سال 1363 ق منتقل به تهران و تاكنون كه سال 1394 قمریست در خیابان جوادیه (سر آسیاب دولاب) اقامت و در مسجد (حوادیه) آن به اقامه جماعت و ترویج دین و تبلیغ احكام و تألیف كتت مفیده اشتغال دارند. تألیفات و آثار علمى معظم له از این قرار است: 1- تفسیر مبسوطى از قرآن مجید 2- كشف الایات 3- كشف اللغات و تفسیر لغات قرآن ببعض دیگر 4- كشف مطالب الایات 6- كشف مطالب القرآن 6- ظواهر الاثار در اخلاق 7- نخبه القضاء 8- ترجمه حدیث اهلیلجه 9- مقتل الحسین علیه‏السلام 10- تاریخچه احوال حضرت رسول صلى اللَّه علیه و آله و سلم 11- اربعینیات 12- خلاصه وقایع و علائم ظهور 13- منظومه در اصول عربى 14- شرح منظومه مذكور 15- تقریرات اصول 16- رساله در بحث از تقلید اعلم 17- رساله‏اى در طلب و اراده و دفع شبهه حبر 18- منظومه عربى در رجال موافق خلاصه علامه مطبوع 19- دیوان عربى در مدایح و مراثى اهلبیت عصمت علیهم‏السلام 20- دیوان فارسى در تظلم بحضرت ولى عصر (عجل) و پندیات 21- البدعه و التحرف یا آئین تصوف مطبوع 22- رضوان اللَّه اكبر در نقض خرابات و خانقاه مطبوع 23- حجت قوى در ابطال مثنوى 24- مهدى منتظر مطبوع 25- معارف الشیعه كه از بهترین تألیفات معظم له و جامعه تشیع است نظما و شرحا چاپ افست و ده‏ها رساله دیگر عربى و فارسى. سنت سنیه آن جناب از سنن سنیه ایشان تشرف به مشهد مقدس است پیاده كه چند سال است با عده‏اى از مؤمنین و علاقمندان اهل‏بیت عصمت علیهم‏السلام از تهران حركت و حدود چهل شبانه روز در راه و ترویج عملى و لسانى نموده و در تمام منازل اقامه جماعت و تبلیغ احكام فرموده تا به مشهد مقدس و بدون تظاهرات دو سه روزى توقف و مراجعت مى‏كنند. نگارنده گوید: گرچه مادیون و اهل دنیا و یا مردم قشرى این روش را نمى‏پسندند و مى‏گویند عصر فضا و جت و كیهانست و باید هر كارى را برقى انجام داد ولى غافلند از این كه سیر الى اللَّه و هجرت بسوى حق هرچه رنج و تعبش بیشتر باشد ثواب و اجرش زیادتر است. در حالات حضرات ائمه معصومین علیهم‏السلام مخصوصا حضرت امام حسین مجتبى و حضرت سیدالشهداء علیهماالسلام مسطور و ماثور است كه بیش از بیست مرتبه به حج مشرف شدند و با داشتن همه گونه وسیله آن روز خود پیاده مى‏رفتند، تا جائیكه قدم‏هاى مباركشان در اثر پیاده‏روى و تصادف با خار مغیلان و غیره مجروح مى‏شد و وقتى اصحاب علت تحمل این مشقت را مى‏پرسیدند پاسخ (افضل‏الاعمال احمزها) مى‏شنیدند و چه خوب گفت حافظ شیرازى. در بیان گر بشوق كعبه خواهى زد قدم سرزنش‏ها گر كند خار مغیلان غم مخور اوتاد و ابدال و رجال الغیب مسافرتهاى مشاهد مشرفه را ماشیا حافیا انجام مى‏دهند. حقیر در ماه رمضان سال 1368 ق كه در دامغان بودم مرد نابیناء حافظ قرآنى را دیدم كه پیاده به مشهد مشرف میشد و از آذربایجان پیاده آمده بود وقتى به او گفتم كه تو نابینائى این كوهها و دره‏ها و فراز و نشیب‏ها و راه پر خطر را چگونه پیموده و میروى در جوابم گفت: (الذى خلقنى فهو یهدین) انشاءاللَّه داستان او را در ذكر دامغان در جلد چهارم خواهم نگاشت. مرگ زائر مشهد و عنایت حضرت رضا علیه السلام مناسب دیدم در اینجا حكایتى را كه آیت‏اللَّه و عالم ربانى آقاى حاج میرزا حسن لواسانى سلمه‏اللَّه در كتاب كشكول خود ذكر كرده خلاصه آن را نقل نمایم. گوید: مرد موثقى حكایت كرد كه سه نفر از جوانان ثروتمند نجف اشرف خدمت یكى از علماء مبرز كه در همسایگى وى بودند رفته و گفتند پدر ما حدود چهل سال است كه تنها با یك الاغ به مشهد مقدس مى‏رود و پنج ماه سفرش طول میكشد و حالا دیگر پیر و ناتوان و نیروى او كاسته شده ولى باز امسال هم عازم حركت است هر چه ما او را منع مى‏كنیم كه از این مسافرت با این كیفیت باز داریم قبول نمیكند خواهش داریم شما بمنزل ما آمده و نصیحت فرمائید كه از مسافرت خوددارى كند زیرا مى‏ترسیم در راه تلف شود پس آن عالم بمنزل آن شخص آمده و اظهار مى‏كند فلانى شنیده‏ام عازم مشهد مقدس هستید مى‏گوید آرى انشاءاللَّه، آقا شروع بسخن كرده مطالبى را ذكر میكند كه آن مرد را منصرف نماید پس آن شخص عرض میكند فرمایش شما درست و صحیح است لكن اصرار من بر این سفر جهت دارد من عرض مى‏كنم و غرض خود را میگویم و با این هدف اگر منعم مى‏فرمائید نمى‏روم. فرمودند بگو پس گفت آقا جان سى سال قبل رفیقى داشتم كه با او این مسافرت را انجام میدادم پس در یكى از سفرها آن مرد مریض شد و در راه فوت نمود و من متحیر بودم كه او را چكنم نه آب داشتم او را غسل دهم و نه كفنى كه او را كفن كنم و نه برایم به تنهائى میسور بود كه او را تجهیز نمایم و ترسیدم كه اگر او را همانطور بگذارم و بده و آبادى نزدیك روم و مردم را خبر كنم، درنده‏اى او را بخورد پس وى را در زیر سنگ پنهان كرده و به آبادى كه سر راه بود رفتم و اهل آنجا را خبر داده و از آنها كمك خواستم گفتند حالا كه شب است صبر كن صبح با تو مى‏آئیم و او را تجهیز مى‏كنیم. پس شب را در آن محل مانده و صبح باتفاق چند نفر از جوانهاى آن ده آمدیم تا محل فوت او و هرچه تفحص كردیم اثرى از وى نبود خیال كردم درندگان او را از زیر سنگ درآورده و برده‏اند شروع بگردش در آن بیابان كردیم و من متحیر بودم چه شده كه ناگاه دیدم شخص بزرگوارى در كنارم ایستاده و نفهمیدم آیا از آسمان آمد و یا از زمین و فرمود فلانى (و اسم مرا برد) براى چه ناراحت و سرگردانى. جریان را گفتم فرمود راحت باش كه من دیشب او را تجهیز نموده و دفن كردم و اینهم قبر اوست و اشاره كرد به نقطه‏اى و دیدم صورت قبر است و بعد فرمود تو هم به هدف رسیدى گفتم چگونه من بمقصدم رسیدم و حال آن كه هدفم مشهد و زیارت حضرت رضا علیه‏السلام است فرمود اگر صاحب قبر را میخواهى كه نائل شدى و اگر قبر را میخواهى برو گفتم آقا جان شما كیستید فرمود من ابوالحسن على بن موسى الرضا هستم به شیعیان ما خبر بده كه هر كدام در مسیر و طریق زیارت ما از دنیا بروند ما مى‏آئیم و او را تجهیز مى‏كنیم و اگر تو مى‏خواهى برگرد بوطنت و اگر میخواهى برو به مشهد پس خودم را بقدم مباركش انداختم كه ببوسم پس كسى را ندیدم شروع كردم بگریه و افسوس از این كه چگونه این دولت مستعجل و فیض بزرگ از دستم رفت و حالا از آن تاریخ من هر سال مشرف مى‏شوم كه شاید در راه اجلم برسد و به فیضى كه رفیقم نائل شد منهم نائل شوم. حالا با این كیفیت اگر شما مرا منع مى‏كنید مى‏پذیرم. آن عالم جلیل فرمودند خیر منعت نمى‏كنم بلكه من هم رفیق سفر شما هستم و بسیار گریست و با آن شخص مسافرت نمود چند سالى تا هر دو در راه سفر مشهد از دنیا رفته و بفیض و هدف مقدسشان رسیدند. هنیئا لهم رزقنا اللَّه زیارتهم و شفاعتهم آمین یا رب العالمین.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.