عزیزاللَّه دعاءنویس
حاج سید عزیزاللَّه تهرانى على بن السید نصراللَّه بن السید ابىالقاسم ابن السید على نقى الخراسانى تهرانى معروف بدعاء نویس، عالمى بزرگ و پارسائى بزرگوار بودند.
وى از شاگردان مرحوم علامه حاج شیخ تهرانى بودند و سالها در نجف اشرف ملازم ابحاث مشاهیر فقهاء آن سامان بودند و در ضمن اشتغال مواظب وظائف شرعیه و زیارات مخصوصه و نوافل و ریاضات شرعیه و ملتزم غالب مستحبات بودند و در مشاهد مشرفه حالاتى داشتند و بسیار در آن اماكن مقدسه توقف مىنمودند و براى ایشان منامات و مكاشفات و مشاهدات عجیبه بوده است كه یكى از آنها را در اینجا مىنگارم:
تشرف آن مرحوم بمكه معظمه بطى الارض بملازمت حضرت ولى عصر عجل اللَّه فرجه
در ایامى كه اشتغال بتحصیل داشتند در نجف مشرف مىشوند بكربلا براى زیارت حضرت حسین علیهالسلام و شبكه ضریح مطهر را گرفته و دعا مىكند براى توفیق تشرف به مكه معظمه و قسم مىدهد خداى متعال را بحق پیغمبر و آل طاهرینش علهیمالسلام اینكه حاجتش را رد نكند. پس از حرم بیرون آمده شخصى را ملاقات میكند و میگوید آیا مایل هستید پیاده بمكه برویم میگوید آرى پس با هم توافق كرده وقت معین و مكان مخصوصى را تعیین مىنماید براى مسافرت و امر مىكند كه توشه كمى بردارد و در آن وقت و آن مكان حاضر شده و باتفاق از كربلا بیرون مىروند و چون كمى راه مىروند بیك چشمه آب صاف رسیده و آن شخص قبله را براى او تعیین و مىگوید همینجا باش تا عصر كه من مىآیم و مىرود آنگاه وقت موعد آمده و كمى راه مىروند بچشمه آب دیگر رسیده و باز قبله را نشان او داده و مىفرماید شب را در اینجا باش تا صبح كه نزد تو مى آیم و مىرود و صبح حاضر شده و مىروند تا به چشمه سوم رسیده و قبله را براى او مشخص و مىگوید اینجا بیتوته كن تا صبح كه بیایم و در موقع وعده آمده تا هفت روز بهمین كیفیت كه هیچ آبادى نمىبینند و در روز هفتم خانهها و آبادى مىبیند پس آن شخص میفرماید برو تا باین شهر برسى وقتى به آن آبادى میرسد مىبیند كه مكه مكرمه است و دیگر رفیق سفرش را نمىبنید و بعد از مدت طولانى حجاج مىرسند كه در میان آنها جمعى از اهل تهران كه از آنها پسر عمویش حاج سید خلیل اللَّه تهرانى بوده و همگى تعجب مىكنند و ایشان قضیه را نقل مىنماید و بعد از اداء مناسك مراجعت مىكنند و تمام حجاج ویرا بى نهایت احترام مى نمایند.
و سفر دیگر به مكه مشرف شده و به تهران مراجعت و بریاضات شرعیه اشتغال مىورزد و خوراك و خواب خود را كم و به عبادات از صیام نهار و قیام لیل پرداخته و شبهاى جمعه در حرم سیدنا عبدالعظیم حسنى علیهالسلام تا صبح بیتوته نموده و یك ختم قرآن تلاوت مىنمود. مشهور به مستجب الدعوه شده و دعایش مجرب بود. براى هر كس مینوشت و دعا میكرد مستجاب میشد و از این جهت معروف بدعانویس شد و عوام تصور مىكردند تسخیر جن دارد زیرا مصروعین و غشىها را نزد او آورده و ایشان دعا نموده و یا دعا مىدادند فورا خوب میشد، بسیارى از بیماران را عافیت بخشیده و رفع ابتلاها بدعاء وى مىشد تا در سال 1322 ق در تهران رحلت نموده و در رواق مطهر حضرت عبدالعظیم حسنى علیهالسلام مدفون گردید.
از باقیات الصالحات ایشان است دو فرزند عالم و متقى ایشان بنام حجةالاسلام آقا سید میرزا حسن تهرانى متوفى سال 1328 ق در نجف و حجةالاسلام آقا سید محمدتقى تهرانى كه شبهاى جمعه مانند مرحوم پدرش در جوار حضرت عبدالعظیم علیهالسلام احیاء داشت و در سال 1349 ق وفات نمود.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
