عبدالحسین رشتی
عبدالحسین بن الشیخ عیسى بن یوسف بن على بن عبدالغنى رشتى عالمى بزرگ و فقیهى جلیل و فیلسوفى ماهر بوده و در سال 1292 قمرى در كربلا متولد شده و در سن چهار سالگى با مرحوم والدش به رشت آمده و پس از پرورش در مهد علم مقدمات و سطوح را در رشت خوانده و در سال 1312 قمرى به تهران آمده و از محضر علامه آشتیانى فقها و اصولا بهرهمند شده و بعد از ده سال تحصیل و تدریس در مدرسه صدر تهران مهاجرت به نجف نموده و از محضر علامتین خراسانى و یزدى و مرحوم شریعت اصفهانى در هر رشته استفاده نموده تا به مقام استادى رسیده و حوزه تدریس تشكیل داده و بسیارى از افاضل از محضرش كسب فیض نموده تا در روز سهشنبه 12 جمادىالثانیه 1373 ق به رحمت ایزدى پیوسته و در وادىالسلام در مقبره شخصى مدفون گردیده است. آثار علمى آن بزرگوار بسیار است و از آنهاست شرح (كفایةالاصول) كه در سال 1370 ق بطبع رسیده و حاشیه بر (طهارت علامه انصارى) و تعلیقه بر بحث الموضوع (شرح المطالع) و (الثمرات) و حاشیه (اسفار) و دهها رساله و حواشى دیگر بر كتب علمیه.
فرزند ارجمندش مرحوم حجةالاسلام حاج شیخ محمد رشتى از خواص اصحاب مرحوم آیتاللَّه العظمى حكیم بودند كه در حادثه حكومت بعث عراق به ایران اخراج و در سال 1394 ق در مشهدالرضا علیهالسلام بدرود حیات گفتند.
(1373 -1292 ق)، عالم دینى، فقیه و فیلسوف. پدرش از علماى بزرگ بود كه اصل وى از قریهى بجاربند رشت است. شیخ عبدالحسین در كربلا متولد شد و در سن چهار سالگى به همراه پدر به رشت آمد و مقدمات و سطوح را در این شهر خواند. در 1312 ق به تهران آمد و از محضر شیخ محمدحسن آشتیانى در اصول و فقه بهره گرفت. حكمت و كلام را نیز نزد شیخ على نورى و سید شهابالدین تبریزى شیرازى فراگرفت. وى همزمان در مدرسهى صدر تهران به تدریس ادبیات و سطوح ادبى مشغول بود. پس از ده سال به نجف مهاجرت كرد و در محضر علامهى خراسانى و علامهى یزدى و شریعت اصفهانى فقه و اصول و حدیث و رجال و فلسفه و اخلاق را به نهایت رسانید و به دریافت اجازه اجتهاد از استادان خود نائل آمد. آنگاه حوزهى تدریس تشكیل داد و بسیارى از افاضل را از محضر خویش بهرهمند ساخت. او در نجف درگذشت و در وادىالسلام در مقبرهى شخصى دفن شد. فرزندش، حاج شیخ محمد رشتى، از شاگردان وى به حساب مىآید. از آثار علمى او: شرح «كفایه الاصول»؛ حاشیه بر «طهارت» علامه انصارى؛ تعلیقه بر بحث «الموضوع من شرح المطالع»؛ «الثمرات»، در تحدید موضوع علوم؛ حاشیهى «الاسفار» رسالهى «اصولالدین»؛ «الاطوار»، در مباحث مختلف تنفسر آیات؛ رسالهاى در «صرف و نحو»؛ رساله در «منطق»؛ تعلقات بر «جواهر الكلام» و «الرسائل» و «المكاسب».[1]
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
