ابونصر اسماعیل فارابی

ابونصر اسماعیل بن حماد نیشابورى مسكن و مدفن و فارابى الاصل خواهرزاده (اسحق بن ابراهیم) است. وى در فاراب متولد و به جوهرى شهرت یافته و در علم و فطانت و ذكاوت نادره دوران و اعجوبه زمان و بالخصوص در لغت و فنون ادب امام اهل لغت و مرجع علماء عربیه بوده و به جهت تحصیل لغت عرب و اطلاعات بر نكات و حقائق مشكلات و دقائق معضلات آن به بلا در بیعه و مضر و نجد و حجاز و مصر و شام مسافرتها كرده و از سیرافى فارسى و دائى خود اسحق ابن ابراهیم فارابى صاحب (دیوان الادب) و اكابر دیگر عصر خود علوم عربیه و ادبیه را فراگرفته و لغت عرب را از زبان اعرابى كه اصلا مراوده با اجانب نداشته و مخلوط به كلمات بیگانه نموده اخذ نموده و با اینكه زبان مادرى او تركى بوده از پیشوایان لغت عرب محسوب مى‏شود. وى پس از مسافرتهاى كثیره عاقبت به نیشابور برگشته و به تدریس و تألیف پرداخته تا در 333 یا 400 و یا مابین آن دو رقم از بام افتاده و مرده است. از آثار اوست 1- بیان الاعراب 2- صحاح اللغه 3- عروض الورقه 4- مقدمه نحو و كتاب صحاح او مشهورترین تألیفات اوست كه مورد توجه عموم ادباء و دانشمندان است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.