علی یثربی
52- در اوائل ماه ذىالقعده 1365 ق بود كه ستاره رخشندهاى از دارالمؤمنین كاشان در آسمان قم طلوع نموده و حوزه علمیه قم و نجف و قاطبه فضلاء را به خود متوجه ساخت این ستاره رخشان و ماه فروزان مجسمه علم و تقوا و عنصر زهد و ورع علامه قمقام و فهامه علام آیتاللَّه آقا میرزا سید على یثربى كاشانى فرزند آیتاللَّه آقا سید محمدرضا پشت مشهدى بود كه آسیاء تحقیق را قطب و دائره بیان و تدریس را نقطه پرگار كه زبان و قلم نویسنده عاجز و قاصر از تعریف و توصیف آنجنابست شخصیت و آثارش معرف مقام فضل اوست.
و اگر از این نگارنده از آن حضرت سؤال شود كه درباره وى چه خواهى گفت در پاسخ شعرى را كه ابوالعلاء معرى درباره سید شریف علمالهدى گفته مناسب مىدانم
یا سائلا عنه لما جئت تسئله
الا هو الرجل العارى عن العارى
لو جئته لرأیت الناس فى رجل
والدهر فى ساعة والارض فى دار
این مرد عظیمالقدر كه مراجع امروز قم و زعماء حوزه علمیه از تلامذه اویند و ارباب فضل و دانش او را آقا ضیاء ثانى مىگویند به قصد زیارت وارد قم شده و مورد تجلیل و تبجیل مراجع و زعماء و فضلاء واقع شد و بنابر اصرار و ابراز حضرات آیات عظام حوزه تدریس تشكیل و تشنگان علم و بیان خویش را سیراب و از هر گوشه طالبان تحقیق را به دور خود جمع نمود و این بنده هم به درس ایشان حاضر شده و از تحقیقات رشیقه و بیانات دقیقه آنجناب در اطراف علم برائت استفاده مىنمودم ولكن افسوس فراوان كه بیش از یك ماه طول نكشیده و تصادف با رحلت مرحوم آیتاللَّه اصفهانى نموده و حوزه علمیه عزادار و تا چهل روز دروس تعطیل گردید و آنجناب به قصد زیارت عتبات عالیات مسافرت به عراق نموده و دارالعلم نجف اشرف توجه مخصوصى به ورودش نموده زیرا مباحثاتى میان ایشان و مدرسین و زعماء حوزه نجف شده كه مشهور فضلاء مىباشد
ولادتش در كربلاء معلى در سال 1311 واقع شده و در مهد تربیت پدر بزرگوارش نشو و نما نموده و مقدمات و سطوح را از پدر خود و اساتید دیگر نجف فراگرفته و در سال 1331 به حوزه درس مرحوم علامه یزدى صاحب عروه و مرحوم شریعت اصفهانى و مرحوم آقا ضیاءالدین عراقى و مرحوم آیتاللَّه نائینى حاضر شده و در اندك زمانى در میان شاگردان آقا ضیاء شاخص و مشار بالبنان گردید تا در سال 1339 كه والد ماجدش او را به كاشان طلبید.
و مرحوم آقا ضیاء و فضلاء نجف او را با اشك دیده بدرقه و مشایعت نموده و حتى آقاى آقا ضیاء مىفرمایند در میان تلامذه و شاگردان استاد ما آخوند خراسانى یك میرزا سید على یزدى لب خندقى بود كه در موقع حركتش استاد او را با اشك دیده مشایعت نمود و از جدائى او آه كشید و در میان رفقا و شاگردان من شما كه مىروى مرا به فراق و حسرت خود مىگذارى خلاصه پس از ورود به كاشان و مسبوق شدن آیتاللَّه حایرى كه تازه حوزه علمیه را تأسیس نموده بودند از والد ماجد ایشان حاج سید محمدرضا یثربى تقاضا مىكند كه ایشان را به قم فرستد و در سال 1341 قمرى اجابت نموده و به قم مشرف و حوزه درس رسمى از تقریر مباحث مرحوم حایرى و نیز درس مستقلهاى تشكیل و صدها نفر فاضل برجسته چون آیتاللَّه آقاى نجفى مرعشى و آیتاللَّه موسوى و آیتاللَّه شریعتمدارى و مرحوم آیتاللَّه محقق داماد و دیگران را دو رخود جمع و تا هفت سال تمام حوزه گردان علمى فقه و اصول قم بودند تا سال 1347 كه والدشان داعى حق را اجابت گفته حركت به كاشان نموده و از روى ضرورت براى سرپرستى عائله پدر خود و مردم پشت مشهد كاشان توقف در آن شهر را اختیار و هر چند از فضلاء و علماء قم دعوت كردند اجابت ننمود تا در سال 1365 قمرى كه مذكور شد به قصد زیارت آمده.
و بنابر اصرار آیتاللَّه بروجردى و علماء و فضلاء دیگر دو ماهى را توقف و حوزه تشكیل داد تا فوت مرحوم اصفهانى كه مشرف به عتبات شده و بعد از چند ماه مراجعت به كاشان نموده تا در سال 1379 قمرى یك سال قبل از فوت مرحوم آیتاللَّه بروجردى كه دار فانى را وداع گفته و شهر كاشان و حوزه علمیه قم و نجف را غریق بحر ماتم نمود و با تشییعى كه كاشان هرگز به خود ندیده بود در جوار قبر پدرش در صحن امامزاده حبیب موسى مدفون گردید.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
