حسین حزین بروجردی
شاعر. تولد: 1287 (رمضان 1327 ق.)، بروجرد. درگذشت: 18 بهمن 1374، بروجرد. حسین حزین بروجردى، فرزند ملا حسین مشهور به «مداح»، در محلهاى موسوم به باغ پستهى بروجرد به دنیا آمد و دوران کودکى خود را نزد مادرش با آموختن عم جز گذرانید و در همان سنین کتاب، لیلى و مجنون را حفظ کرد. سپس نزد ملا حسن به تحصیل پرداخت. در جوانى پیشهى بنایى را در پیش گرفت و مقارن با تلاش در جهت امرار معاش، شروع به سرودن شعر نمود. وى به دفعات پاى پیاده به زیارت آستان امیرالمؤمنین و حضرت اباعبدالله الحسین (ع) رفت. استاد حزین بارها و بارها اشعارش را که در مدح ائمه اطهار سروده بود و در محضر آیتالله العظمى سید حسین بروجردى قرائت کرده است. از مهمترین اقداماتى که حزین در فن تاریخنویسى در طول حایت خویش انجام داد، جمعآورى زندگى بسیارى از بزرگان و شعراى شهر بروجرد به نام تذکرهى حسین حزین بود. از دیگر آثار وى مىتون به سوز و گداز (شعر، بروجرد، 1328)؛ مرصد الاسرار در وقایع کربلا (بروجرد 1333) اشاره نمود. آثار چاپ نشدهى ایشان به این شرح هستند: دیوان قصاید ادبى و اخلاقى (در حدود سه هزار بیت)؛ دیوان غزلیات قدیم؛ مفردات؛ ترجیعات؛ ترکیبات و رباعیات (نزدیک به پانزده هزار بیت)؛ دیوان غزلیات جدید (نزدیک به هزار بیت)؛ چکامههاى پارسى سره (در هزار بیت)؛ متفرقات حزین؛ خزانه حزین؛ پیشهوران دانشمند و سراینده (منثور)؛ مثنوى راز و نیاز؛ مثنوى آتش عشق؛ منظومه معراجیه؛ سرگذشت حسین حزین (تاریخى، جغرافى، ادبى، مسافرت ها، پیشآمدها)؛ گلچین حزین بروجردى به ترتیب حروف تهجى، مثنوى تابش خورشید ازل (دو جلد)؛ ساقىنامه یا آیینهى عبرت؛ نامهاندرزهاى پارسى سرهنثرى. پیکر حسین حزین در قبرستان قدیمى بروجرد (جهانآباد بروجرد) به خاک سپرده شد.