محمدعلی ریاضی یزدی

شاعر. تولد: 1290، یزد. درگذشت: 29 اسفند 1362، تهران. سید محمدعلى ریاضى یزدى متخلص به «ریاضى»، فرزند سید ابراهیم یزدى، تحصیلات ابتدایى را در یزد به پایان رسانید. سپس به تحصیلات علوم دینیه پرداخت. در هفده سالگى به اصفهان سفر نمود و بعد از یك سال توقف در اصفهان در امتحانات سیكل اول موفق شده و پس از آن وارد خدمت نظام گردید. بعد از اتمام دوره خدمت نظامش به تهران مسافرت نمود و در امتحانات سیكل دوم شركت كرد و وارد دانشكده‏ى معقول و منقول گردید. پس از اخذ لیسانس و گذراندن دوره‏ى علوم تربیتى صاحب جمع اموال دانشكده‏ى پزشكى مى‏شود. وى در مدایح و مناقب آل عصمت و در سرودن انواع شعر از قصیده و غزل استاد بوده است، اما بیشتر به مثنوى تمایل داشت است. در محافل ادبى و مذهبى به «شاعر آل‏الله» معروف بوده است. در سال‏هاى 1352 تا 1357 در جلسات انجمن ادبى گوهر شركت مى‏جست و اشعار خود را مى‏خواند كه بیشتر آنها را مجله‏ى «گوهر» به چاپ رسیده است. نمونه اشعار وى در نگین سخن آمده است. ریاضى یزدى در سن هفتاد و دو سالگى درگذشت و در ابن‏بابویه به خاك سپرده شد . (1361 -1290/ 1285 ش)، شاعر، متخلص به ریاضى و قضایى. در یزد متولد شد، در ابتدا به تصحیل علوم دینى پرداخت، سپس براى ادامه‏ى تحصیلات به اصفهان رفت و در تهران از دانشكده‏ى الهیات و دانشسراى عالى فارغ‏التحصیل شد و به استخدام دانشكده‏ى پزشكى درآمد. در سرودن انواع شعر استاد و بیشتر اشعار او در مدح و منقبت خاندان نبوت بود. از اشعار وى در كتیبه‏ها و درهاى بقعه‏هاى متبركه و مساجد و كتابخانه‏ها استفاده شده است. حدود پنج هزار بیت از اشعار او جمع‏آورى شده است. وى در تهران وفات یافت و در ابن‏بابویه دفن شد.[1]

تبلیغات در راسخون