جهانگیر سرتیپ پور

محقق. تولد: 1282، رشت. درگذشت: 7 آذر 1371، تهران. جهانگیر سرتیپ‏پور در جوانى به نهضت جنگل پیوست. در سال 1301 به منظور تعلیم و ترویج هنر تئاتر، جمعیت ادبى و هنرى آزاد ایران را تشكیل داد و نمایشنامه‏هاى اخلاقى و تاریخى چون «عاقبت وخیم»، «كاوه آهنگر»، «انتقام»، «آخرین روز بابل» و «اپرت فردوسى» را نوشت و با جمعى از هنرمندان گیلانى در رشت و تهران به روى صحنه آورد و درآمد حاصل از اجراى نمایشنامه‏هاى مذكور را براى خرید زمین جهت تأسیس بیمارستان پورسیناى رشت و احداث ساختمان زایشگاه رشت اختصاص داد. سرتیپ‏پور مبارزات سیاسى و مجاهدات میهنى خود را از همگامى با میرزا كوچك‏خان جنگلى آغاز كرد. وى هنگام اشغال آذربایجان به وسیله فرقه‏ى دموكرات آذربایجان نهضت مقاومت گیلان را تشكیل داد و موجبات اتحاد عشایر گیلان و شاهسون را فراهم نمود و موقعى كه ارتش فرقه‏ى دموكرات به طرف طوالش پیش آمدند، قواى نهضت مقاومت گیلان با حملات مسلحانه در مقابل آنها ایستادگى كردند. وى در هنگام طرح لایحه‏ى كاپیتولاسیون توسط دولت حسنعلى منصور به مخالفت پرداخت و در مجلس شوراى ملى علیه آن سخن گرفت. آثارى كه از وى به چاپ رسیده است به این شرح است: مجموعه‏ى ترانه‏هاى گیلكى به نام اوخان، نشانى‏هایى از گذشته دور گیلان و مازندران، ویژگى‏هاى دستورى زبان گیلكى، نام‏ها و نامدارها. كتاب‏هاى دیگرى كه از وى به جا مانده كه به چاپ نرسیده است به این شرح هستند: ریشه‏یابى زبان گیلكى، آداب و رسوم گیلان، بازى‏هاى سنتى گیلان، دفتر خاطراتش كه متضمن تاریخ هفتاد ساله‏ى گیلان و ایران است. جهانگیر سرتیپ‏پور در سال 1371 درگذشت. پیكر وى در جوار مرقد میرزا كوچك‏خان جنگلى در رشت به خاك سپرده شد.

تبلیغات در راسخون