هوشنگ طاهری

مدرس، مترجم، منتقد. تولد: 1313، اهواز. درگذشت: 21 اسفند 1369، تهران. هوشنگ طاهرى داراى مدارج دكتراى تاریخ هنر از اتریش، مهندسى اقتصاد كشاورزى از آلمان و تحصیل موسیقى در كنسرواتوار وین بود. در سال 1346 به ایران آمد و در زمینه‏ى هنر و ادب، به نقد، پژوهش و آموزش پرداخت. با مطبوعات همكارى داشت. ابتدا دبیر هنرى مجله «سخن» بود. سپس سردبیر آن شد. طاهرى در دانشگاه شهید بهشتى، دانشكده‏ى هنرهاى دراماتیك، دانشكده‏ى صدا و سیما و مجتمع دانشگاهى هنر در رشته‏ى سینما تدریس مى‏كرد. او از پیشگامان ترجمه‏ى فیلمنامه‏هاى آثار مدرن سینما بود. از آثار اوست: رئالیسم در ادبیات هنر (از ژان پل سارتر)، هنر اسلامى (از ارنست كونل)، خاكستر و الماس (از یرژى آندره یوسكى)، داستان‏هاى نوین آلمانى، تاریخ سینماى هنرى (نوشته اولریش گرگور و انو پاتالاس، برنده‏ى جایزه‏ى بهترین كتاب سال در رشته هنر، 1370)، توت فرهنگى‏هاى وحشى (اینگمار برگمن)، زندگى (اكیرا كوروساوا)، صحراى سرخ (میكل آنجلو آنتونیونى)، ام M- قاتل (فرتیس لانگ)، مهر هفتم (اینگمار برگمن)، ویریدیانا (لوئیس بونوئل)، هنر اسلامى (ارنست كوئل)، همچون در یك آینه (اینگمار برگمن)، هیروشیما، عشق من (آلن رنه مارگریت دوراس). طاهرى سال‏ها ویولن مى‏نواخت و نقاشى را مى‏ستود، مجموعه‏اى نفیس از تابلوها و كتاب‏هاى نقاشى را گرد آورده بود. اهل شعر و داستان بود. شهرهایى سروده بود و آنها را براى دوستان مى‏خواند. همچنین نقدهایى بر فیلم‏هاى سینمایى نوشته بود. درباره‏ى سینما مطالبى براى مجلات یا روزنامه‏ها ترجمه مى‏كرد یا تألیف مى‏نمود. ضمنا در تلویزیون برنامه «سینما» را تهیه و اجرا مى‏كرد. وى از جشنواره‏ى سوم سینماى آزاد به بعد یكى از داوران سینماى آزاد بود. هوشنگ طاهرى در تهران در بزرگراه آیت‏الله صدر بر اثر تصادف درگذشت. پیكر وى در آرامگاه خانوادگى‏اش در امامزاده‏ى عبدالله به خاك سپرد شد.

هوشنگ طاهری

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته