مسعود محمودی

شاعر، داستان‏سرا. تولد: 1319، نهاوند. درگذشت: آبان 1370. سید مسعود محمودى، فرزند سید مرتضى، تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در نهاوند و كرمانشاه و تهران به پایان رسانید. از آن پس به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و به تدریس در دبیرستان‏ها پرداخت. در خلال خدمت آموزشى موفق شد به تحصیل ادامه دهد و در دو رشته‏ى زبان انگلیسى و ادبیات فارسى مدرك لیسانس دریافت دارد. محمودى از سال 1341 با مطبوعات همكارى خود را شروع و براى چند نشریه مقاله مى نوشت و در سال 1362 كه بازنشسته گردید رسما همكار روزنامه «اطلاعات» شد و جزو هیئت تحریریه‏ى آن روزنامه درآمد و در نخستین سال همكارى صفحه‏ى «جوانه‏هاى اندیشه» را در روزنامه گشود و آن صفحه را تا زنده بود، زنده نگاه داشت. محمودى علاوه بر تهیه‏ى گزارش‏هاى فرهنگى و اجتماعى و حوادث، براى كودكان قصه مى نوشت و سرود مى‏ساخت. محمودى شعر و شاعرى را از دوران تحصیل در دبیرستان آغاز كرد و اشعارش در روزنامه به چاپ مى‏رسید. سید مسعود محمودى سرانجام در یازدهم آبان 1370 به علت بیمارى سرطان درگذشت. از آثار چاپ شده اوست: ترانه‏هاى زندگى؛ قصه‏ى كوچ چلچله؛ زندگى؛ زندگى؛ ماهى آبدوزك؛ كتاب زندگى.