فخرالدین مزارعی

شاعر، مترجم. تولد: 1309، شیراز. درگذشت: بهمن 1365، آمریكا. سید فخرالدین مزارعى متخلص به «آرزو»، فرزند سید محمد از علماى شیراز، بود. فخرالدین در كودكى پدر خود را از دست داد و تحت سرپرستى مادرش قرار گرفت. تحصیلات ابتدایى و متوسطه را در زادگاه خود به پایان برد و براى ادامه‏ى تحصیل به تهران آمد و در دانشسراى عالى در رشته‏ى زبان و ادبیات انگلیسى به تحصیل پرداخت و به دریافت لیسانس توفیق یافت و در همین رشته از دانشگاه تهران فوق لیسانس گرفت. آنگاه به استخدام وزارت فرهنگ درآمد و در دبیرستان‏ها به تدریس پرداخت و چندى نیز به دانشگاه مكاتبه‏اى انتقال یافت و در بخش زبان و ادبیات انگلیسى به كار پرداخت. مدتى نیز با روزنامه‏ى «كیهان» و مجله‏ى «كیهان بچه‏ها» همكارى داشت و در زمینه‏ى ترجمه‏ى مقالات و داستان‏هاى كودكان آثارى از خود به یادگار گذاشت. مزارعى در سال 1355 به قصد تكمیل تحصیلات به كشور آمریكا سفر كرد و نخست در دانشگاه اوكلاهما و پس از آن در دانشگاه سن‏دیه‏گو، به تحصیل دوره‏ى دكتراى زبان و ادبیات انگلیسى پرداخت و فارغ‏التحصیل گردید و رساله‏ى خود را درباره‏ى «مفهوم رندى در شعر حافظ» به زبان انگلیسى نوشت. دكتر مزارعى در آذر سال 1362 به ایران بازگشت و كار تدریس در دانشگاه تهران و دانشكده‏ى ادبیات و زبان‏هاى خارجى دانشگاه علامه طباطبایى را عهده‏دار شد و در تابستان 1364 به قصد معالجه و تكمیل مطالعات به آمریكا سفر كرد. آخرین مجموعه شعر مزارعى به نام سرود آرزو با مقدمه و نظارت دكتر اصغر دادبه پس از مرگش در تابستان 1369 انتشار یافت. این كتاب مجموعه‏اى است از غزل‏ها، قطعه‏ها، قصیده‏هاى كوتاه، مثنوى‏ها، مكاتبه‏هاى شاعرانه، دو بیتى‏هاى پیوسته، تضمین‏ها و تركیب‏ها و شعرهاى آزادى وى است. دكتر مزارعى سرانجام در بهمن ماه 1365 به علت سكته‏ى قلبى در آمریكا درگذشت.

تبلیغات در راسخون