محمد منبری

شاعر. تولد: 1292، سنندج. درگذشت: 4 شهریور 1370، تهران. محمد منبرى، فرزند ملا محمد منبرى از اهالى روستاى نیر یكى از روستاهاى ژاورود كردستان بود. منبرى چهار ساله بود كه پدر خود را از دست داد و سرپرستى او را مادرش به عهده گرفت. در سال 1311 با سمت استوار پزشكیار وارد خدمت ارتش گردید و پس از گذراندن خدمت نظام و فراگرفتن دوره‏ى دو ساله پزشكیارى به علت كمبود پزشك در آن زمان به عنوان پزشك در نقاط مرزى به خصوص مناطق جنگلى محلى و عشایرى كردستان انجام وظیفه كرد. منبرى در سال 1319 به سبب آزادى خواهى و حق طلبى توسط فرماندهان نظامى كه ناروایى‏ها و ستم‏هایى درباره‏اش معمول داشتند، ناگزیر از ارتش استعفا كرد و براى یافتن كار عازم تهران گردید و با همان سمت پزشكیارى به استخدام اداره‏ى راه‏آهن درآمد و به مناطق جنوب و لرستان اعزام شد و سرانجام در سال 1342 در چهل و هشت سالگى با سى سال خدمت بازنشسته گردید. محمد منبرى از ذوق شعرى نیز بى‏بهره نبود و دستى در شعر و شاعرى داشت. اشعار وى در مجلات مختلف به چاپ رسیده است. منبرى پس از بازنشستگى در همان سال به اتفاق خانواده‏اش به تهران مهاجرت كرد و در سال 1352 به سمت صندوقدار یك شركت خصوصى مشغول به كار شد. محمد منبرى در سال 1362 دچار حلمه‏ى قلبى گردید و پس از چندین نوبت كه در بیمارستان بسترى شد سرانجام پس از هشت سال بیمارى در چهارم شهریور ماه 1370 درگذشت.

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.