محمد منبری

شاعر. تولد: 1292، سنندج. درگذشت: 4 شهریور 1370، تهران. محمد منبرى، فرزند ملا محمد منبرى از اهالى روستاى نیر یكى از روستاهاى ژاورود كردستان بود. منبرى چهار ساله بود كه پدر خود را از دست داد و سرپرستى او را مادرش به عهده گرفت. در سال 1311 با سمت استوار پزشكیار وارد خدمت ارتش گردید و پس از گذراندن خدمت نظام و فراگرفتن دوره‏ى دو ساله پزشكیارى به علت كمبود پزشك در آن زمان به عنوان پزشك در نقاط مرزى به خصوص مناطق جنگلى محلى و عشایرى كردستان انجام وظیفه كرد. منبرى در سال 1319 به سبب آزادى خواهى و حق طلبى توسط فرماندهان نظامى كه ناروایى‏ها و ستم‏هایى درباره‏اش معمول داشتند، ناگزیر از ارتش استعفا كرد و براى یافتن كار عازم تهران گردید و با همان سمت پزشكیارى به استخدام اداره‏ى راه‏آهن درآمد و به مناطق جنوب و لرستان اعزام شد و سرانجام در سال 1342 در چهل و هشت سالگى با سى سال خدمت بازنشسته گردید. محمد منبرى از ذوق شعرى نیز بى‏بهره نبود و دستى در شعر و شاعرى داشت. اشعار وى در مجلات مختلف به چاپ رسیده است. منبرى پس از بازنشستگى در همان سال به اتفاق خانواده‏اش به تهران مهاجرت كرد و در سال 1352 به سمت صندوقدار یك شركت خصوصى مشغول به كار شد. محمد منبرى در سال 1362 دچار حلمه‏ى قلبى گردید و پس از چندین نوبت كه در بیمارستان بسترى شد سرانجام پس از هشت سال بیمارى در چهارم شهریور ماه 1370 درگذشت.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.