محمدعلی ناصح

ادیب، شاعر. تولد: 1278(10 ذى‏القعده 1316 ق.)؛ تهران. درگذشت: 18 تیر 1365، تهران. محمدعلى ناصح متخلص (ناصح) فرزند محمدصادق تاجر اصفهانى، تحصیلات خود را در مدارس جدید فراگرفت. سپس به تحصیل علوم قدیمه پرداخت. صرف و نحو و معانى و بیان و بدیع و منطق و فقه و اصول و دوره‏اى از حكمت را نزد استادان مانند سید منصور و محمدحسین وحید دستگردى مدیر مجله‏ى «ارمغان» و رضا نایینى و حبیب‏الله مظفرى و آیت‏الله ابوالحسن شعرانى آموخت و با دو زبان فرانسوى و عربى آشنایى پیدا كرد. در سال 1300 وارد خدمت وزارت فرهنگ شد و سال‏ها به سمت دبیر دبیرستان‏هاى تهران به تدریس اشتغال داشت تا بازنشسته شد. ناصح از سال 1297 كه «انجمن ادبى ایران» به همت وحید دستگردى در تهران تأسیس و تشكیل یافت از اعضاى آن بود. انجمن مزبور سال‏ها در منزل محمدهاشم میرزا افسر سبزوارى و به ریاست او تشكیل مى‏شد. پس از مرگ افسر این انجمن به منزل ناصح انتقال یافت و تا پایان عمر او همچنان دایر بود. فهرست آثار وى به شرح زیر است: ترجمه‏ى سیره جلالى (تألیف ذوالبیانین نورالدین محمد زیدرى نسوى صاحب نفثةالمصدور و منشى سلطان جلال‏الدین خوارزمشاه، تهران 1324)؛ تصحیح و چاپ دیوان ادیب صابر ترمذى (تهران، 1334)؛ تصحیح و چاپ دیوان ابوالفرج رونى؛ رساله در شرح حال صاحب بن عباد؛ شرح بوستان شیخ اجل سعدى شیرازى (به نثر، تهران، 1354)؛ شرح حال خاقانى شروانى؛ ترجمه‏ى رساله‏ى اندرز ابن سعید (1314). بخشى از دیوان اشعارش در سال 1344 با مقدمه‏ى خلیل خطیب رهبر چاپ و منتشر شده است.

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.