محمد مشکوة

نسخه‏شناس. تولد: 1319، ق.بیرجند. درگذشت: 2 مهر 1359. سید محمد مشكوة از مردم بیرجند و طلبه‏ى درس خوانده در بیرجند (مدرسه‏ى معصومیه) و قائن و مشهد بود. در اسفند 1299 به تهران آمد. وى توانست به استادى دانشگاه برسد و به تدریس فقه اسلامى بپردازد. از این رشته، تقریراتى از وى به چاپ رسیده است كه جنبه‏ى درسى داشت. مشكوة به جز تدریس در دانشگاه در مدرسه‏ى عالى سهپسالار نیز به تدریس فلسفه اشتغال داشت. مشكوة نزد عده‏اى از علماى زمان و اساتید حوزه‏هاى علمى مشهد و تهران درس خوانده و به اخذ درجه‏ى اجتهادى از آیت‏الله سید ابوالحسن اصفهانى و آیت‏الله ضیاءالدین عراقى و آیت‏الله سید محمد حجت كوه‏كمره‏اى و آیت‏الله حاج شیخ آقا بزرگ تهرانى نایل شد. اما شهرت علمى او در معرفت كتابشناسى اوست. وى در سال 1339 كتب خطى كتابخانه‏ى خود را به دانشگاه تهران بخشید و پایه‏ى كتابخانه‏ى مركزى با این مجموعه گذاشته شد. فهرست كتابخانه‏ى مشكوة در هفت جلد انتشار یافت. (دو جلد توسط احمد منزوى و هفت جلد توسط محمدتقى دانش‏پژوه). از آثار اوست: كلمة التوحید لرفع التردید (1305)؛ مشكوة الاسرار فى حل عقد الاسفار (1305)؛ روان‏شناسى (ترجمه‏ى رساله‏ى عشق ابن سینا، ترجمه‏ى ضیاءالدین درى، تحصیح میرزا محمود شهابى، 1315)؛ الوجیزه (در درایة، از شیخ بهایى، 1316)؛ رگشناسى یا رساله در نبض (ابن سینا، 1317)؛ فوائد الدریة (شامل چند رساله از ابن سینا، 1318)؛ درة الاخبار و لمعة الانوار (ترجمه تتمه صوان الحكمة، ضمیمه «مهر» سال پنجم، 1318)؛ وصیت‏نامه‏ى محمدباقر مجلسى (ضمیمه‏ى سالنامه، 1332)؛ درة التاج لغرةالدباج (تألیف قطب‏الدین شیرازى، جلد اول، 1320)؛ دانشنامه‏ى (قسمت طبیعیات، از ابن سینا، 1330)؛ دانشنامه (قسمت منطق، از ابن سینا، 1331)؛ بیع (از كتاب شرایع، 1332)؛ نمونه‏ى مختصرى از غزل و مثنوى و رباعى (گردآورنده اكرم مهین، به همت سید محمد مشكوة، 1336)؛ ارسطاطالیس حكیم، نسختین مقاله‏ى ما بعد الطبیعه موسوم به مقالة الالف الصغرى (ترجمه‏ى اسحق بن حنین با تفسیر یحیى بن عدى و تفسیر ابن رشد با تفسیر و تحقیق و مقدمه‏ى و ترجمه‏ى سید محمد مشكوة، 1346)؛ فعلیت و امكان در عقد وضع و آراء فارابى و ابن سینا (1356).

محمد مشکوة

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته