هژیر داریوش
نویسنده، مترجم، فیلمساز، منتقد، استاد.
تولد: 1317، بندرانزلى (پهلوى).
درگذشت: اوایل مهر 1374، پاریس.
هژیر داریوش پس از پایان تحصیلات در رشتهى كارگردانى فیلم از مدرسهى سینمایى ایدك فرانسه و ساختن فیلم كوتاه «وقت دیگر، عشق من» (1340) در فرانسه، به ایران بازگشت و همزمان فعالیت در زمینهى مستندسازى و مطبوعات سینمایى را آغاز كرد. التبه فعالیت مطبوعاتى را در واقع از سال 1332 با همكارى مجلات «شاهكارها» و «امید ایران» آغاز كرده بود. از آن تاریخ به طور مداوم به عنوان منقد فیلم با بسیارى از نشریات از جمله مجلات «علمى»، «ستاره سینما»، «فیلم و هنر»، «پست تهران» همكارى داشته است. او در معرفى فیلمهایى چون «شب»، «كسوف»، «زندگى شیرین» و... كه در اوایل دههى 1340 نمایش مىیافتند و همچنین آشنایى علاقهمندان جوان با این نوع فیلمها در مجلهى «هنر و سینما» نقشى مؤثر داشت. از مهمترین فیلمهاى كوتاه او در این دوره مىتوان به فیلم داستانى «جلد مار» (1342) با بازى فخرى خوروش و جمشید مشایخى و «خیابان» (1346) با بازى خسرو شجاعزاده اشاره كرد. در حیطهى مستندسازى مهمترین فیلم داریوش «گود مقدس» (1345) است كه در جشنوارهى بینالمللى فیلمهاى ورزشى در كوتینادامپزو (ایتالیا) جایزهى ویژهى هیئت داوران را به دست آورد. دیگر فیلمهاى كوتاه او عبارتند از: «چهرهى 1344) 75)؛ «ولى افتاد مشكلها»، «حماسهى عشقى شب جمعه» (1346)؛ «رنگ بىنیرنگ»، «مجمسهسازى در ایران» (1346)؛ «جام آسیا» (1347). داریوش همچنین در فیلم «هاشمخان» (محمد زریندست، 1345) نقش كوتاهى بازى كرد. همچنین او در سال 1351 فیلم «بیتا» را كارگردانى كرد. استفادهى مبتكرانه از سكوت در این فیلم به تأثیرپذیرى داریوش از سینماى نوین اروپا- به قول خودش «فیلمهاى ساكتى كه دیده و پسندیده است» باز مىگردد.
هژیر داریوش در سال 1351 (مدتى قبل و بعد از آن شاید) مدیر جشنوارههاى رادیو تلویزیون بوده است. از جمله فعالیتهاى دیگر او عبارتند از: تدریس كارگردانى در مدرسهى عالى تلویزیون و سینما (اوایل دههى 1350)؛ مسئول برگزارى سمینار یونسكو در زمینه فیلمسازى مستند آسیا، دبیر عامل جشنوارهى بینالمللى كودكان و نوجوانان (1345)، دبیر كل نخستین جشنوارهى فیلمهاى جوانان آسیا، دبیر كل جشنوارهى جهانى فیلم تهران، عضو هیئت داوران جشنوارههاى بینالمللى تائورمینا، قاهره، كودكان و نوجوان تهران، جشنوارهى جهانى فیلم تهران.
هژیر داریوش براى مدتى در سال 1358 به فرانسه مهاجرت كرد و مشاور هنرى و طراح برنامهى هنرى و سینمایى دانشگاه تولوز بود.
عنوانهاى فیلمهاى او به این شرح هستند: «خیابان» (فیلم كوتاه، 1346)؛ «حماسهى عشقى شب جمعه» (فیلم كوتاه، 1346)؛ «مجسمهسازى در ایران» (فیلم كوتاه، 1346)؛ «جلد مار»، «گود مقدس»، «چهرهى 75» (فیلم كوتاه)؛ «ولى افتاد مشكلها» (فیلم كوتاه)؛ «رنگ بىنیرنگ»، «جام آسیا» (مستند كارگردان، 1348)؛ «هاشمخان» (بازیگر، 1345)؛ «بیتا» (كارگردان، 1352).
جوایز وى عبارتند از: فیلم كوتاه «وقت دیگر، عشق من» برندهى دیپلم افتخار در جشنوارهى سنسپاستیان شد. «جلد مار» فیلم كوتاه دیگرى بود كه برندهى جایزهى بهترین فیلم كوتاه از طرف كانون فیلم ایران گردید. «گود مقدس» او برندهى جایزهى ابتكار در جشنوارهى بینالمللى فیلمهاى فولكوریك در سیهتا ایتالیا گردید و جایزهى ابتكار و دیپلم افتخار شهر ماریس در جشنوارهى بینالمللى فیلمهاى جهانگردى، «جام آسیا» جایزهى مخصوص هئیت داوران و جام نقره در جشنوارهى بینالمللى فیلمهاى ورزشى در كورتینودامپزو ایتالیا را از آن خود كرد. فیلم كوتاه دیگر او به نام «چهره 75» برندهى جایزهى دوم، لوح نقره در جشنوارهى بینالمللى فیلمهاى تلویزیونى در برلین شد. وى در موقع تهیهى فیلم «گل شیطان» معاون ترنس یانگ بود.
هنرشناسى فیلم از جمله تألیفات اوست.
هژیر داریوش به دلیل حملهى قلبى درگذشت و در گورستان پرلاشز پاریس به خاك سپرده شد.
تبلیغات در راسخون
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
