صدرالدین شایسته

نقاش، خطاط. تولد: 1279، شیراز. درگذشت: 14 مرداد 1362، شیراز. سید صدرالدین شایسته، فرزند سید علیرضا، علوم دینى را نزد پدر و علماى دیگر شیراز تا درجه‏ى اجتهاد آموخت. نزد سید میرزا محمدنصیر حسینى شیرازى معروف به فرصت شیرازى (ملقب به فرصت‏الدوله) حكمت و ادبیات و نقاشى و نزد میرزا محمدتقى مذهب‏باشى خط و تذهیب را فراگرفت. سپس به تهران آمد و در مدرسه‏ى صنایع مستظرفه نزد كمال‏الملك به فراگیرى نقاشى و مجمسه‏سازى پرداخت. پس از چند سال به دریافت پایان‏نامه و گواهى‏نامه از كمال‏الملك نایل آمد. پس از استعفاى كمال‏الملك از مدرسه‏ى صنایع مستظرفه در سال 1306 به شیراز بازگشت. ابتدا در منزل به نقاشى و تعلیم آن پرداخت. سپس در سال 1308 در مدارس شیراز به هنرآموزى نقاشى مشغول شد. در سال 1309 مجددا به تعلیم نقاشى در منزل پرداخت. در سال 1316 به خدمت دائم تن داد و در وزارت فرهنگ مشغول به كار شد و به شغل دبیرى اشتغال داشت. وى در بهمن 1341 بازنشسته شد. شایسته در كلیه‏ى رشته‏هاى نقاشى از نقاشى هفت رنگ گرفته تا تذهیب و رنگ و روغن توانایى داشت و در نقاشى با آبرنگ نیز تبحر داشت. مضامین تابلوهایش بیشتر رمانتیك تاریخى بود. از آثار اوست: تابلو «كریم‏خان و وزیرش آقا باباخان»، «شمایل كریم‏خان»، «شمایل آقا لطفعلى‏خان زند».

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.