حسن مشحون
موسیقیدان.
تولد: اردیبهشت 1285، تهران.
درگذشت: 28 خرداد 1359.
حسن مشحون پس از تحصیلات مقدماتى وارد مدرسهى متوسطه شد و پس از اخذ لیسانس در تاریخ و جغرافیا به خدمت وزارت آموزش و پرورش درآمد. سپس براى ادامهى تحصیل به اروپا اعزام شد و پس از بازگشت از فرانسه به تدریس در دانشگاه مشغول شد و آخرین مقام ادارى ایشان ریاست ادارهى باستانشناسى بود. مشحون در موسیقى از شاگردان حسین هنگآفرین و اساتید دیگر بود. حسن مشحون، سهتار و تار مىنواخت و كتاب تاریخ موسیقى ایران را در دو جلد منتشر كرد. وى تحقیقى دربارهى تعزیه و تعزیه وانى در ایران نیز دارد. حسن مشحون در 28 خرداد 1359 درگذشت.
(1359 -1285 ش)، موسیقیدان، محقق و نویسنده. پدر و جدش از یاران نزدیك شیخ فضلاللَّه نورى بودند. وى در تهران به دنیا آمد. پس از اتمام تحصیلات مقدماتى به دارالفنون رفت و از آنجا فارغالتحصیل شد. در 1313 ش دررشتهى تاریخ و جغرافیا، از دانشسراى عالى لیسانس گرفت و سپس به خدمت وزارت آموزش و پرورش درآمد. وى در دبیرستانهاى البرز و دارالفنون سالها تدریس كرد و بعد از آن، چند سال در سمت مدیر كلى فرهنگ استان مازنداران، ریاست ادراهى محاكمات وزارت فرهنگ و مدیریت كل باستان شناسى بود، تا اینكه در 1347 ش از خدمت بازنشسته شد. مشحون دو سالى هم در دانشكده هنرهاى زیباى دانشگاه تهران به تدریس تاریخ موسیقى پرداخته بود. مشحون سه تار و تار را به خوبى مىنواخت و گاهى شعر نیز مىسرود. وى در تهران درگذشت. از آثار او: «تاریخ موسیقى ایران»، در دو جلد، كه حاصل سى سال تحقیق و تلاش وى است؛ جزوهاى موسوم به «شرح حال و نمونه آثار شیخ محمود شبسترى»؛ یك دوره كتاب درسى «تاریخ و جغرافیا»، براى دبیرستانها كه به همراه دو تن از همكاران تألیف نمود؛ «تاریخ ایران و عرب تا دورهى غزنویان»؛ «جغرافیاى سیاسى ایران و آسیا و آفریقا»؛ «جغرافیاى طبیعى ایران».[1]
حسن مشحون به سال 1285، در تهران متولد گردید، پس از تحصیلات مقدماتى وارد مدرسه متوسطه شد و پس از اخذ لیسانس در تاریخ و جغرافیا، به خدمت وزارت آموزش و پرورش درآمد. وى از نخستین نفراتى بود كه به اروپا براى تحصیل فرستاده شد.
حسن مشحون، پس از بازگشت از فرانسه به تدریس در دانشگاه مشغول شد و آخرین مقام ادارى ایشان ریاست ادارهى باستانشناسى بود. مشحون در موسیقى از شاگردان حسین هنگآفرین بود و اساتید دیگرى هم دیده بود. وى مردى بود محقق و موسیقىشناس و در چند سال اخیر، تنها كسى بود كه تمام مشكلات اهل موسیقى را مىدانست و حرف او سند بود، چنانچه اگر اختلافى بین موسیقىدانان در مورد گوشهاى از گوشههاى متعدد و مهجور موسیقى ایرانى بروز مىكرد، حرف حسن مشحون براى آنان حجت بود و هرچه راوى مىگفت بدون هیچ بحث و سخنى مىپذیرفتند.
شادروان حسن مشحون، سهتار و تار را به خوبى مىنواختند و كتابى هم دربارهى تاریخ موسیقى نوشته كه سى سال براى آن زحمت كشید و نیز تحقیقى دربارهى تعزیه و تعزیهخوانى در ایران. حسن مشحون در خرداد ماه سال 1359 دار فانى را بدرود گفت، روانش شاد.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
