محمود رحمانی پور

محمود رحمانى‏پور به سال 1315 در ولى‏آباد واقع در خیابان هدایت دیده به جهان گشود، پدرش على رحمانى‏پور كه خود با نواختن «تار» آشنایى داشت، روزها در منزل براى خویش ساز مى‏زد و محمود كه طفلى بیش نبود به آن نواها گوش مى‏كرد به طورى كه رفته‏رفته به موسیقى علاقه و با آن انس و الفتى پیدا مى‏كند و همین علاقه موجب مى‏گردد كه از سال پنجم دبستان مسعود سعد كه در آن به تحصیل مشغول بود، به هنرستان موسیقى ملى كه به سرپرستى شادروان روح‏اللَّه خالقى اداره مى‏شد مى‏رود و ثبت نام مى‏نماید. محمود در هنرستان بنا به پیشنهاد استاد روح‏اللَّه خالقى، به فراگیرى ویولن مى‏پردازد و اولین استادش در تعلیم ویولن، استاد ابوالحسن صبا بود، و وى مدت 7 سال علاوه بر زیر نظر این استاد بزرگ، از وجود استادان: روح‏اللَّه خالقى، مهدى مفتاح و نصراللَّه زرین‏پنجه استفاده برده و به فراگیرى علم موسیقى مى‏پردازد. رحمانى‏پور، سپس بنا به توصیه‏ى سرپرست هنرستان كه فراگیرى و دانستن ضرب را هم براى هنرآموزان واجب و پایه‏اى براى ایشان مى‏دانست، نزد حسین تهرانى مشغول فراگیرى ضرب مى‏گردد. بدین ترتیب او ویولن را نزد ابوالحسن صبا، عود را نزد زرین‏پنجه و ضرب را نزد تهرانى به حد اكمل مى‏آموزد و در اولین برنامه‏ى هنرى كه خارج از هنرستان شركت مى‏كند، در اركستر وزارت فرهنگ و هنر سابق به سرپرستى على‏محمد خادم میثاق بود كه پس از آن در سال 1332 به رادیو راه مى‏یابد و اولین‏بار در اركستر بزرگ «گلها» كه با شركت آقایان: على تجویدى، امیر ناصر افتتاح، جواد معروفى، نصراللَّه زرین‏پنجه و برادرش احمد رحمانى‏پور كه تار مى‏نواخت شركت و همكارى خود را آغاز نمود. وى در رادیو علاوه بر شركت در برنامه‏ى «گلها»، در اركسترهاى آقایان: عبداللَّه جهان‏پناه، سازهاى ملى به سرپرستى مهدى مفتاح كه در این اركسترها، رحمانى‏پور نوازنده‏ى «عود» بود و دیگر در برنامه‏ى «نوایى از موسیقى ملى» به سرپرستى آقاى منوچهر جهانبگلو و هنرمندان آقایان: اسداللَّه ملك، مجید نجاحى، فرهنگ شریف، جهانگیر ملك، فریدون حافظى، حسین همدانیان، حسن ناهید بود كه در این برنامه‏ها رحمانى‏پور نوازنده و سلیست عود بود و نوارهاى آن هم‏اكنون در دسترس مى‏باشد. رحمانى‏پور در برنامه‏ى «FM» كه از برنامه‏ى دوم و اركستر آن به سرپرستى آقاى مهندس همایون خرم بود شركت و در این برنامه‏ها خوانندگانى چون: اكبر گلپایگانى، محمدرضا شجریان، محمودى خوانسارى، ایرج و عبدالوهاب شهیدى را همراهى مى‏كرد. وى آهنگ چندانى در موسیقى ایرانى نساخت ولى همان چند عددى هم كه ساخت از لطافت كم‏نظیرى برخوردار مى‏باشد. محمود رحمانى‏پور حدود 21 سال با رادیو همكارى كرد، حدود 22 سال معلم موسیقى سرود مدارس بود و ساز اختصاصى وى ویولن مى‏باشد ولى عود را به همان راحتى و زیبایى و ویولن مى‏نوازد به طورى كه نمى‏شود گفت كه در كدام یك تخصصش بیشتر است. وى همراه با حسین تهرانى، شهیدى، بهارى، فرهنگ شریف، احمد عبادى و حسن ناهید در حافظیه شیراز در جشن هنر شركت داشته و سایر برنامه‏هایى نیز ارائه داده است. محمود رحمانى‏پور براى شناساندن موسیقى اصیل و سنتى ایران مسافرتهاى فراوانى به كشورها و ممالك مختلف جهان نموده از جمله: آمریكا، كویت، (همراه انوشیروان روحانى)، افغانستان، پاكستان، فرانسه (به سرپرستى مهدى مفتاح)، شوروى جهت كنسرت سازهاى ملى ایران، كانادا در سالن نمایشگاه جهانى كتاب، در خانه كتاب ایران. رحمانى‏پور، بیش از 20 سال نداشت كه ازدواج كرد و ثمره آن فرزندى است بنام فرهاد و هم‏اكنون وى در خارج مشغول تحصیل در رشته كامپیوتر مى‏باشد ولى این ازدواج سرانجامى براى وى نداشت و پس از دو سال منجر به جدایى گردید و پس از 10 سال مجدداً با خانمى هنرمند كه از دانشجویان ممتاز هنرستان موسیقى ملى بود و در رشته‏ى سنتور مشغول تحصیل بود ازدواج نمود و ثمره‏ى آن دو فرزند به نامهاى ساسان و سارا رحمانى‏پور مى‏باشند.

محمود رحمانی پور

تازه های مشاهیر

بیشترین بازدید هفته