مسعود حسنخانی
مسعود حسنخانى به سال 1317 در تهران متولد شد و یازده ساله بود كه عشق و علاقهاى شدید به موسیقى در خود احساس كرد و چون از صدایى خوش برخوردار بود روزها در منزل براى خود مىخواند، اهل خانواده كه علاقهى وى را به موسیقى و آواز در او مىبینند تصمیم مىگیرند كه وى را به كلاس موسیقى جهت تعلیم گرفتن بفرستند لذا روزى توسط برادرش به كلاس موسیقى راه پیدا مىكند و در آن كلاس ثبت نام مىكند، اما نه براى آواز بلكه جهت فراگیرى ویولن. وى 12 ساله بود كه ویولن را به دست مىگیرد و پس از سه سال دوره مقدماتى ویولن را كه شامل نواختن كتابهاى هنرستان موسیقى ملى بود زیرنظر آقایان: محلوجى و تاجبخش مىگذراند و براى گذراندن دورههاى بالاتر و استفاده از مكتب استادان دیگر در كلاس على تجویدى مىرود و مدت چهار سال از مكتب این استاد دلسوز و بزرگ بهرهها مىگیرد، كمكهاى بىدریغ و راهنمایىهاى بىشائبه تجویدى موجب پیشرفت هرچه بیشتر وى در امر آموختن ویولن مىشود و حسنخانى با احترام فراوان از این استاد یاد مىكند. وى در كلاس تجویدى علاوه بر فراگیرى و نواختن ردیفهاى شادروان صبا، قسمتى از ردیفهاى تجویدى را نواخته و بنا به توصیهى ایشان براى قدرت آرشهكشى و استحكام انگشتان مدتى نیز از اتودها و گاهام موسیقى غربى استفاده مىكند و از فراگیرى علمى موسیقى هم غفلت نمىورزد. حسنخانى در سال 1336 به عنوان معلم موسیقى در كلاس آقایان: لشگرى و امیر ناصر افتتاح مشغول تدریس مىشود و در همین زمان افتخار همكارى با اركستر بزرگ پنجاه نفرى استاد صبا را كه رهبرى آن با حسین دهلوى بود پیدا مىكند و پس از چندى براى بالا بردن اطلاعات موسیقى خود در كلاس تكمیلى ویولن هنرآموزان موسیقى كه از طرف ادارهى هنرهاى زیباى كشور تشكیل شده بود شركت مىكند و مدتى نیز از مكتب استاد صبا در رشته ویولن و فروتنراد در قسمت تئورى موسیقى استفاده مىنمایند. وى در سال 1337 به رادیو براى همكارى دعوت مىشود و رسماً به عنوان نوازنده در اركستر گلها و اركستر شماره 2 شركت مىنماید و پس از ادغام رادیو و تلویزیون همكارییش توأم با این دو سازمان آغاز و مدت بیست سال ادامه مىیابد.
حسنخانى چون به رشته تكنوازى ویولن بسیار علاقمند بوده است، بیشتر كار خود را صرف تمرین در این رشته نموده و به همین جهت بعد از چند سلیست بزرگ رادیو مىشود به وى امیدوار بود زیرا علاوه بر پنجهاى گرم و شیرینى كه دارد از قدرت آرشهكشى خوبى نیز برخوردار مىباشد و تكنوازى وى شور و حالى دارد كه انسان را هنگام گوش دادن به آن، از دنیاى مادیات و خاكى بیرون و بیخود مىسازد. حسنخانى در رشته آهنگسازى، به واسطهى مشغلهى فراوان در كارهاى هنرى، كمتر فرصت یافت تا بتواند ذوق و علاقهى خود را در این راه مورد آزمایش قرار دهد و به همین سبب كمتر آهنگ ساخت ولى چون همیشه در صدد فراگیرى بود و همیشه خود را نیازمند آموختن مسائل تازه در علم موسیقى مىدید، در كلاس آهنگسازان رادیو كه زیر نظر روحاللَّه خالقى و ضیاء مختارى اداره مىشد شركت مىكند و پس از چندى شروع به آهنگسازى مىكند و حدود بیست آهنگ مىسازد كه اكثر آنها ضبط و پخش مىگردد و قطعهى زیبایى در دستگاه «سهگاه» چهار مضراب مىسازد كه به وسیلهى خودش اجرا و نواخته مىشود كه مورد توجه قرار مىگیرد و قطعهاى است زیبا و در خور توجه، مسعود حسنخانى، علاوه بر ساز تخصصىاش ویولن، با سازهاى دیگرى مثل: «سهتار»، «كمانچه» نیز آشنایى كامل دارد و یكى از كارهاى خوب و برجستهى وى همكارى در اركستر گروه مفتاح بود كه كار این اركستر ضبط آهنگهاى اصیل و سنتى ایران بود و وى پس از چند سال همكارى با این اركستر بنا به پیشنهاد آقایان: مهدى مفتاح و مهندس همایون خرم رهبرى این اركستر را عهدهدار مىگردد.
حسنخانى مىگوید: «پس از مدت 38 سال آشنایى با موسیقى ایران، حتى هنوز خود را قطرهاى از اقیانوس بیكران و بىانتهاى این هنر نمىدانم و اگر پیشرفتى داشتهام آن را مدیون بزرگان، پیشكسوتان این هنر ظریف و احساسى مىدانم و به همهى آنان ارج مىگذارم و مشتاقانه همواره كوشش مىكنم تا از مكتبشان استفاده ببرم».
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
