عبدالحسین شهنازی

آقاحسینقلى سه پسر داشت به نامهاى: على‏اكبر، محمدحسن و عبدالحسین. على‏اكبر كه با كوشش و ممارست فراوان، نوازنده‏اى استاد شد و جاى پدر را گرفت و وصف او در این كتاب آمد. محمدحسن شهنازى كه نزد برادر خود على‏اكبر به نواختن تار و شاگردى پرداخت ولى چندى نگذشت كه فراگیرى تار را رها كرد و دنبال كار را نگرفت و به مشاغل دیگر روى آورد و عبدالحسین شهنازى كه او نیز نزد برادر بزرگتر خود على‏اكبر شهنازى كار كرد و پنجه‏اى شیرین و ملیح داشت ولى متأسفانه در سال 1327 فوت شد و جز چند اثر از او چیزى به یادگار نماند. مرحوم عبدالحسین شهنازى از هنگام تأسیس رادیو جزو اولین گروه نوازندگانى بود كه در رادیو ساز زد و همكارى خود را با ابوالحسن صبا، مرتضى محجوبى، حسن تهرانى، حبیب سماعى، مرتضى نى‏داود آغاز كرد و با خوانندگان بنامى مانند: تاج، ادیب خوانسارى، بدیع‏زاده و... به نوازندگى پرداخت. یكى از آثار خوب وى كه از این هنرمند فقید به یادگار مانده، آهنگى در «همایون» با صداى شادروان جواد بدیع‏زاده مى‏باشد كه با شعر زیبا و دل‏انگیز: «بخدا اگر بمیرم كه دل از تو برنگیرم برو اى طبیبم از سر كه دوا نمى‏پذیرم» خوانده شده. و دیگر ترانه‏اى است از مرحوم رهى معیرى در «شوشترى» كه چنین آغاز مى‏شود: «مى اگر، شورافكن اثرى است چشم تو را تأثیر دگرى است» (وف 1327 ق)، نوازنده. وى نزد برادر بزرگتر خود، على‏اكبر شهنازى، نواختن تار را فراگرفت و پنجه‏اى شیرین داشت. عبدالحسین از هنگام تاسیس رادیو و جزو اولین گروه نوازندگانى بود كه در رادیوساز زد و همكارى خود را با ابوالحسن صبا، مرتضى محجوبى، حسین تهرانى، نى‏داود و حبیب سماعى آغاز كرد و با خوانندگان بنامى مانند، تاج، ادیب خوانسارى و بدیع‏زاده به نوازندگى پرداخت. یكى از آثار او كه به یادگار مانده، آهنگى در همایون با صداى جواد بدیع‏زاده مى‏باشد.[1]

تبلیغات در راسخون

ارسال نظر

با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.

متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.