جمال وفایی
جمال وفایى به سال 1319 در خیابان رى تهران كوچه باغ آصفالدوله متولد شد و دوران كودكى را زیر نظر پدرش كه از صدایى بسیار خوش برخوردار بود مىگذراند. پدر جمال كه نامش سید محمدعلى بود و در نجف اشرف مدفن حضرت على (ع) متولد شده بود، قرآن را با صوتى بسیار شیرین و جذاب تلاوت مىكرد و اولین قارئى بود كه صوت قرآن وى از رادیو پخش شد و نامش در رادیو (نجفى كرمانشاهى) اعلام گردید. پدر جمال، كه غیر از رادیو به مجالس روضهخوانى و ختم و ترحیم مىرفت، جمال را هم دنبال خود مىبرد و رموز خواندن را به وى مىآموخت و جمال هم در هر جلسهاى كه شركت مىكرد و مىخواند، پدرش پولى جهت تشویق او به وى مىداد.
جمال در هفت سالگى جهت تحصیل به مدرسه ترقى مىرود، در این مدرسه با آقاى منوچهر نوذرى (هنرمند شایستهى تئاتر و رادیو) كه فن بیان و تئاتر را تدریس مىكرد آشنا و وى كه كودكى خردسال بود به رهبرى نوذرى، اولین پیش پردهاى به نام «بچهى شكمو» را در مدرسه مىخواند كه فوقالعاده مورد توجه حضار قرار گرفت و مدیر مدرسه از فرداى آن روز به او تكلیف مىكند كه سر صف قرآن و دعا بخواند و وى از 7 سالگى در واقع خواندن را شروع مىكند. جمال پس از مدتى كه با پدرش به مجالس ترحیم مىرفت، یك روز پس از خواندن مرثیهاى، شخصى به نام عبدالرحیم اعتماد مقدم كه از كاركنان جامعه باربد بود حضور داشت و صداى وى را كه مىشنود با پدر جمال صحبت مىكند و از وى تقاضا مىكند كه اجازه دهد جمال در جامعه باربد نزد استاد اسماعیل مهرتاش كه همه را مجانى تعلیم مىداد جمال را هم تعلیم دهد و گفت: «حیف است كه این صدا از فیض چنین استادى بىبهره بماند»، پدرش هم موافقت مىكند و بدین طریق جمال به كلاس اسماعیل مهرتاش راه یافت و مدت دوازده سال هفتهاى دو روز در كلاس استاد و هفتهاى یك روز زیر نظر دكتر نامدار استاد فن بیان و موسیقى رفت و همزمان با خوانندگانى چون: شجریان، عبدالوهاب شهیدى، منتشرى، نوابى و صفاریان تعلیم گرفت.
روزى در كلاس كه مشغول تمرین بود، مرحوم دكتر مهدى بركشلى وارد شد و گوش به خواندن وفایى مىدهد و بلافاصله از استاد مهرتاش مىخواهد كه اجازه دهد وى در جشن دانشگاه تهران برنامه اجرا نماید، استاد مىپذیرد و وفایى در دانشكدهى ادبیات دانشگاه تهران اولین كنسرت خود را همراه با استادانى نظیر: فرامرز پایور، حسن كسایى، حسین تهرانى، احمد عبادى و اصغر بهارى اجرا كرد و پس از چندى در سالن هنرهاى زیباى كشور، همراه با كمانچه اصغر بهارى قطعهاى در «افشارى» اجرا كرد كه از رادیو و تلویزیون پخش مىگردد و موجب شهرت وى مىگردد. در سال 1345، رسماً به رادیو دعوت شد و با آقایان: عباس شاپورى، حبیباللَّه بدیعى، منصور صارمى، اسداللَّه ملك، فرهنگ شریف، عباس زندى و مرحوم افتتاح همكارى خود را آغاز مىكند. در برنامههاى گلها، اعم از گلهاى رنگارنگ، برگ سبز، شاخه گل شركت مىكند و بیشتر آهنگهاى مهدى خالدى را كه برایش مىساخت اجرا مىكرد و بهترین آن از نظر خود جمال «جمال كعبه» نام دارد كه روز عید قربان از رادیو پخش شد. جمال وفایى پس از مدتى، براى شركت در برنامهى «سازهاى ملى» به رهبرى آقایان: مهدى مفتاح و حسینعلى ملاح و سرپرستى ضیاء مختارى رفت كه مدت 5 سال ادامه داشت. آهنگهاى اركستر «سازهاى ملى» را آقایان: اكبر محسنى، ابراهیمخان منصورى و عبداللَّه جهانپناه مىساختند و برنامههاى مختلفى نیز همراه با آقایان: منصور صارمى، اسداللَّه ملك، جواد لشگرى، بزرگ لشگرى، حسین صمدى و معارفى اجرا نمود. جمال وفایى سفرهایى به كشورهاى: افغانستان، آلمان و آمریكا جهت شناساندن موسیقى ملى ایران همراه با زندهیاد محمودى خوانسارى، عباس زندى، حبیباللَّه بدیعى، على تجویدى، مهدى تاكستانى نمود و حدود چهل آهنگ از خود در خوانندگى به جاى گذارد. جمال وفایى، اعتقاد دارد كه هرچه دارد، از مساعى و تشویقهاى پدرش نجفى كرمانشاهى است و روزى كه در اوج شهرت بود، خبرنگارى از وى سؤال كرد كه «شما چگونه خواننده شدى؟» در پاسخ آن خبرنگار گفت: «صدا ارثى است كسى نیست و من از پدرم هرچه دارم به ارث بردهام».
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
