عطاء جنگوک
در شهرستان لار، یكى از شهرستانهاى استان فارس، خطهى هنرپرور، شعر و فرهنگ و ادبیات نه تنها ایران بلكه جهان، به سال 1327 عطاء جنگوك دیده به جهان گشود. طبع شاعر پیشه و هنردوست مردم این قسمت از سرزمین وسیع و پهناور ایران زمین كه همیشه زبانزد همگان بوده و خواهد بود موجب شد كه این كودك مانند بسیارى از كودكان این استان كه به شعر و موسیقى و ادبیات روى مىآورند به طرف موسیقى كشانده مىشود و از همان كودكى علاقهى وافرى به نواختن تار در خود احساس مىكند و این علاقه مانند آتشى در درون وى همچون شعلهور بود تا در سن 17 سالگى عاقبت توسط شخصى به نام حمید ایلاقى كه شوهر خالهاش بود آموختن تار را آغاز كرد و چون امكانات دیگرى جهت فراگیرى ساز در شهرستان لار وجود نداشت لذا وى از طریق گوش دادن به رادیو، نواختن تار را دنبال و تقلید مىكند، وى پس از دریافت دیپلم با هزار مشقت و ناراحتىهاى گوناگون ولى با دلى سرشار از امید و آرزو به تبریز مىرود و چند صباحى نزد مرحوم هنرمند بزرگ، محمدحسن عذارى كه از شاگردان مرحوم درویشخان و علىاكبرخان شهنازى بود مىرود و بهرههاى فراوان كسب مىكند. پس از چندى، در سال 1351 وارد دانشكدهى هنرهاى زیبا شد و در این دانشكده از استادان: دكتر برومند، دكتر صفوت كسب فیض مىنماید و همزمان در این دانشكده، در هنرستان آزاد موسیقى ملى نیز در كلاس مرحوم علىاكبر شهنازى ثبت نام نموده و مدت 7 سال زیر نظر این استاد بزرگ بهره گرفت و به قدرى در تمرین درسهاى این استاد كوشش كرد كه در سالهاى آخر هنرستان، در مكتب صبا كه استاد شهنازى درس مىداد به عنوان خلیفه كلاس انتخاب و به شاگردان جدید درس مىداد. وى در سالهاى دانشكده، ردیفهاى مرحوم آقا میرزا عبداللَّه و ردیفهاى مرحوم آقا میرزا حسینقلى و ردیفها و ضربىهاى خود استاد را نیز تمام مىكند و در ضمن در سال 1352 نیز توسط دكتر داریوش صفوت به مركز حفظ و اشاعهى موسیقى سنتى راه پیدا مىكند و از این زمان آموختن و نواختن سهتار را نیز آغاز مىكند و از محضر استادان هرمزى و فروتن بهرهها مىگیرد و چون لحظهاى از آموختن نمىایستد در این مركز با غلامحسین بیگجهخانى نوازنده بنام تار، آشنا مىشود و از این مرد بزرگ هنرمند كسب فیض مىكند. عطاء جنگوك، یكى از چهرههاى بىادعا در موسیقى سنتى، ولى قابل بحث مىباشد كه تا این تاریخ، مدت پانزده سال در مركز حفظ و اشاعهى موسیقى سنتى، شاگردان فراوانى را تعلیم داده و از فعالیتهاى وى كنسرتهاى متعدد را در تالار وحدت (رودكى). تئاتر شهر، باغ فردوس و شهرستانهاى مختلف كشور مىتوان نام برد و از وى تاكنون سه نوار كاست در «ماهور»، «بیات اصفهان» و «بیات ترك» كه هر سه با صداى خانم پریسا پر شده مىباشد و سرودهاى: «بهار آزادى»، «پسر ایران»، «گلباران»، «جنگ و گریز»، «بیا و خرم شو»، «فریاد سیاوش» (قیام) و نیز عرضهى سه نوار كاست به نامهاى: «موسیقى محلى فارس»، «مال اكنون» (موسیقى ایل بختیارى) و تكنوازى سهتار به نام «نوروز» و ساختن چند موزیك متن براى فیلمهاى مستند بوده.
تبلیغات در راسخون
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
