عبدالرضا اقبال

به سال 1331 عبدالرضا اقبال در تهران متولد شد، پدرش به موسیقى سنتى ایران علاقمند و خود از صدایى نسبتاً خوش برخوردار بود و تصانیف قدیم را هرچند گاهى زیر لب زمزمه مى‏كرد و اغلب آنها را با سه‏تارى كه خود مى‏نواخت مى‏خواند، عبدالرضا كم‏كم با این وضع در منزل خو گرفته و خود از شیفتگان سه‏تار مى‏شود و هر روز در غیاب پدر با ساز وى تمرین و كلنجار مى‏رفت تا این كه به مرور زمان نزد خود چیزهایى یاد مى‏گیرد و مى‏نوازد ولى سه‏تار را به طور اصولى از سال 1352 كه نزد استاد سعید هرمزى مى‏رود مى‏آموزد، زیرا وى در این سال به مركز حفظ و اشاعه‏ى موسیقى سنتى ایران رفته بود و از محضر این استاد باارزش و یكى دو استاد دیگر كسب فیض مى‏كند و در همین اثنا نیز از ساز هنرمند خوب و باصفا، جلال ذوالفنون استفاده و به معلومات موسیقى خود مى‏افزاید، وى به علت شوق و علاقه‏ى زیاد به موسیقى سنتى، پس از چندى نزد استاد یوسف فروتن رفت و مدتى نزد او كار مى‏كند و به دانش موسیقى خود مى‏افزاید. عبدالرضا اقبال از استادان مركز حفظ و اشاعه‏ى موسیقى سنتى ایران به نیكى یاد مى‏كند و آنها را بزرگترین مشوق دانشجویان مى‏داند ولى از میان آنان بیش از همه به دكتر داریوش صفوت ارادت مى‏ورزد و این استاد ارجمند را مشوقى بزرگ براى هنرمندان موسیقى سنتى ایران، بخصوص كسانى كه در مركز حفظ و اشاعه‏ى موسیقى سنتى بودند مى‏داند.