محمدعلی کیانی نژاد
در بیرجند كه یكى از شهرهاى استان خراسان است شخصى به نام غلامحسین كیانىنژاد به سبب صداى گرم و گیرایى كه داشت مشهور دیار خود و نواحى آن بود. این شخص در ضمن به گوشههاى آواز ایرانى به طور سینه به سینه آشنا و هر بار كه با آن صداى خوش مىخواند سعى مىكرد از این گوشهها خارج نشود و به آواز خود نظم خاصى مىداد و همین نظم گرمى بیشترى به صدایش مىداد. علاقهى بیش از حد غلامحسین به آواز و به طور كلى به موسیقى موجب گشت تا مشوقى بزرگ براى پسرش محمدعلى گردد و وى را جهت فراگیرى فلوت تشویق نماید.
به سال 1331 بود كه محمدعلى كیانىنژاد در شهر بیرجند دیده به جهان گشود و در حدود هشت سال داشت كه پدرش براى وى فلوتى تهیه كرد و خودش كه از آن بىبهره نبود، سمت استادى وى را به عهده گرفت. محمدعلى گاهى نزد پدر و گاهى با گوش دادن به رادیو و تقلید از نوازندگان وقت نواختن این ساز را فرامىگیرد ولى پیشرفت وى زمانى در مسیرى صحیح قرار مىگیرد كه در اردوى رامسر با نوازندگان سراسر كشور آشنا مىشود و همین آشنایى، وى را با موسیقى پیشرفتهترى مأنوس مىكند. محمدعلى كیانىنژاد به سال 1351 وارد دانشكدهى هنرهاى زیباى كشور مىشود و در این دانشكده از وجود استاد نورعلىخان برومند و دكتر داریوش صفوت و جلال ذوالفنون آموختن موسیقى را فرامىگیرد و مدت چهار سال از محضر این هنرمندان بزرگ كسب فیض مىكند و در سال 1353 همكارى خود را با مركز حفظ و اشاعهى موسیقى سنتى ایران آغاز و در این مركز به تدریس موسیقى جهت هنرجویان مىپردازد. كیانىنژاد در مسابقه آزمون باربد كه زیر نظر آقایان: على تجویدى، دكتر صفوت، دكتر بركشلى، دكتر فروغ و علىاكبرخان شهنازى اداره مىشد شركت و در نواختن «نى» مقام اول را به دست آورد و حدود پانزده آهنگ ساخت كه با صداى خوانندگانى چون: شجریان، افتخارى، ناظرى، گودرزى، ملكمسعودى ضبط و پخش گردیده و از كارهاى خوب وى كه در این اواخر ساخت، باید از: «سفر آفتاب»، «فراغ دیار» نام برد.
عندلیبى، جمشید.
جمشید عندلیبى، به سال 1336 در شهر سنندج چشم به جهان گشود، وى مانند برادر هنرمندش جلیل از همان اوان كودكى به موسیقى علاقمند بود و همین علاقه، وى را از ده سالگى به محضر آقاى حسن كامكار كشاند و مدت دو سال نزد این استاد هنرمند و دلسوز بسیار آموخت و همین فراگرفتنها و اندوختههاى پربار از مكتب استاد بود كه در 12 سالگى به عضویت اركستر موسیقى ایرانى استان كردستان برگزیده شد. وى در سال 1354 پس از دریافت دیپلم از زادگاهش به تهران آمد و در رشتهى موسیقى در دانشكدهى هنرهاى زیبا ثبت نام كرد و از محضر استاد نورعلى خان برومند بهرهمند و یادگیرى ردیف آقا میرزا عبداللَّه را آغاز كرد و پس از چندى زیر نظر آقاى محمدرضا لطفى این ردیف را به اتمام رسانید. جمشید عندلیبى پس از چندى تكنیك «نى» را زیر نظر آقاى حسین عمومى و ردیف آواز را نزد شادروان محمود كریمى فراگرفت سپس ردیف آوازى شادروان عبداللَّه خان دوامى را زیر نظر آقاى نصراللَّه ناصحپور فراگرفته و در سال 1356 همكارى خود را با رادیو ایران در گروه شیدا و عارف آغاز و از سال 1357 با همكارى هنرمندانى چون آقایان: حسین علیزاده، پرویز مشكاتیان، علىاكبر شكارچى و محمد فیروزى گروه عارف را بنیاد نهادند. وى در سال 1358 با جمعى از هنرمندان گروه شیدا و عارف و كانون فرهنگى هنرى «چاووش» را تأسیس كردند كه تولید این كانون 10 عدد نوار كاست به اسم چاووش بود و او در این نوار در گروهنوازى و تكنوازى شركت داشت.
عندلیبى، در سال 1358 نیز مدرك لیسانس را از دانشگاه تهران (دانشكدهى هنرهاى زیبا) دریافت و از این سال همكارىاش با مركز حفظ و اشاعهى موسیقى سنتى ایران شروع گردید. وى در ضمن ردیف آوازى و جواب آواز را زیر نظر آقاى محمدرضا شجریان فراگرفت و در سال 1360 در اصفهان به خدمت استاد حسن كسایى رفت و تكنیك این ساز را تكمیل نمود. از كارهاى بزرگ وى، اجراى قطعهى «نىنوا» ساختهى هنرمند باذوق، حسین علیزاده، نوار «تكنوازى» و «سهتار نواز»، همكارى با محمدرضا شجریان، شهرام ناظرى، همكارى با گروه «مولانا» به سرپرستى برادرش جلیل عندلیبى و غیره... جمشید عندلیبى براى شناساندن موسیقى سنتى ایران مسافرتهایى همراه با گروه به كشورهاى: آلمان، سوئیس، لندن نموده است.
تبلیغات در راسخون
نظرات کاربران
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
