شاپور رحیمی
به سال 1326 شاپور رحیمى در خیابان سلسبیل تهران دیده به جهان باز كرد و به واسطه شرایط خاص خانوادگىاش از همان كودكى به فرهنگ و ادبیات و هنر و موسیقى ایران علاقمند گردید و تحت سرپرستى و راهنمایىهاى پدرش با آهنگهاى خوانندگان بزرگ موسیقى اصیل ایرانى آشنایى پیدا مىكند و چون از صداى خوشى برخوردار بود، پدرش وى را كه بیش از دوازده سال از سنش نمىگذشت به كلاس استاد اسماعیل مهرتاش مىبرد و او تعلیم آواز و عود را به مدت هشت سال نزد این استاد بزرگ فراگرفت. پس از چندى در هنرستان موسیقى ثبت نام كرد كه مدت سه سال هم از محضر نصراللَّه زرینپنجه، كسب علم موسیقى بیشتر و نواختن ساز «عود» مىكند ولى براى پیشرفت در اقیانوس بیكران و بىانتهاى موسیقى اصیل ایران مىبایست كوشش بیشترى مىنمود، به همین جهت براى تكمیل ردیفهاى موسیقى سنتى ایران به خدمت استاد محمود كریمى مىرود و مدت هفده سال افتخار شاگردى این استاد بزرگ را پیدا مىكند و چون هنگامى كه در كلاس استاد مهرتاش تعلیم مىگرفت و در آن زمان مرحوم ادیب خوانسارى هم در آن تدریس مىنمود، وى از ادیب هم بسیار نیاموختهها را فرامىگیرد و در كلاس كریمى از آن استاد استفادههاى شایانى برده و در كار هنرى او راهنمایى بزرگ برایش مىشود.
به هر حال، تا زمانى كه شادروان محمود كریمى در حیات بود، وى در كلاس ایشان حاضر و بهرهمند مىشد و این بهرهورى تا زمان حیات استاد ادامه داشت. شاپور رحیمى از سال 1350 در دانشگاه تربیت معلم به تدریس آواز و عود مشغول گشت و همكارى خود را جهت حفظ و اشاعهى موسیقى سنتى ایران، با این مركز كه وابسته به صدا و سیما مىباشد گسترش داد و كارهاى رحیمى بیشتر از طریق این مركز پخش مىشد. شاپور رحیمى در هنرستان عالى موسیقى وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامى به تدریس آواز نیز اشتغال دارد.
وى از آن معلمین دلسوزى است كه هرچه آموخته، در طبق اخلاص نهاده و شاگردانش را از منابع بزرگ و فیاض آموختههایش كه از اساتیدى چون: محمود كریمى، اسماعیل مهرتاش، نصراللَّه زرینپنجه و ادیب خوانسارى آموخته به آنان تعلیم داده و سعى وافر دارد كه گوشهها و ردیفهاى موسیقى ایرانى را هرچه بیشتر به شاگردان جوان بیاموزد و این را راهگشایى براى نسل حاضر و آینده مىداند. شاپور رحیمى به موسیقى سنتى ایران همانگونه نگاه مىكند كه به دیوان شعرایى نظیر: حافظ، سعدى، مولانا، فردوسى، رودكى، فارابى و غیره مىكند و اعتقاد دارد كه موسیقى سنتى و اصیل ایران، فرهنگ صوتى این كشور است كه باید با دیده بهتر و احترامانگیزترى به آن نگاه و با آن روبرو گردید.
ارسال نظر
با تشکر، نظر شما پس از بررسی و تایید در سایت قرار خواهد گرفت.
متاسفانه در برقراری ارتباط خطایی رخ داده. لطفاً دوباره تلاش کنید.
